PA PARDON ALI AHMETI...

Pse nuk flet Ali Ahmeti?

Si në artikullin e TV A1, poashtu edhe në përgjigjen ndaj reagimit tim të datës 30 qershor, Ali Ahmeti nuk gjen guximin që në përputhje me përgjegjësitë e veta si kryetar partie të prononcohet lidhur me çështjet që i përkasin, por, nën mbulesën e « strukturave dhe organeve të partisë » hedh gurin dhe fsheh dorën. Duke ju drejtuar opinionit përmes Qendrës për Informim të BDI-së, Ali Ahmeti tenton të fsheh një pjesë të historisë së vet. Pikërisht atë pjesë që lidhet me luftën në Maqedoni. Përmes fshehjes së kontakteve që ka pasur me mua gjatë luftë dhe nxjerrja e letrës që kam shkruar në një kontekst të caktuar kundër Arbër Xhaferit, Ali Ahmeti dëshiron të krijojë huti te opinioni publik për gjoja kontradiktat e mia dhe, sipas tij, “rreth të vërtetave dhe të pavërtetave të luftës dhe rolit të individëve të caktuar gjatë saj nuk meritojnë koment të veçantë. Ato më së miri le t’i gjykojë popullata shqiptare dhe opinioni i gjerë publik.”

T’i do të kishe dëshiruar që të shkruash historinë vet dhe mos ketë komente, sidomos ato komente që janë të veçanta për ty. Të lëmë anash dëshirën tënde dhe t’i kthehemi realitetit. Letra e 30 marsit 2001 që ti e citon është letër që është shkruar një javë para takimit tonë të fundit. Ndërsa telefonatat dhe shërbimet që t’i ka bërë Arbër Xhaferi dhe PDSH-ja datojnë para dhe pas letrës sime, para dhe pas telefonatave të mija.Mos hidh mjegull aty ku gjërat janë të qarta.

Që në fillim të paçavures tënde ti tenton të mohesh kontatet dhe divergjencat e shpeshta që kemi pasur gjatë luftës në Maqedoni. Kur shkruan “për gjoja kontaktet e tij (Bardhyl Mahmutit) me Kryetarin e Bashkimit Demokratik për Integrim, Ali Ahmeti gjatë luftës së vitit 2001” dëshmitarët e takimeve tona mund të pyesin se si ta mban goja të përdorish fjalën “gjoja”. Unë nuk çuditem, se të njoh mirë. Dhe njoh logjikën që të detyron të fshehish faktin se gjatë gjithë luftës jemi takuar mbi 50 herë në banesën time në Prishtinë dhe një herë në Prizren (pas vajtjeardhjes tënde të shpejtë në Malësi të Tetovës). Nëse dëshiron mund të t’i precizoj të gjitha takimet, të gjithë dëshmitarët (fatmirsisht të gjithë janë gjallë dhe shumica anëtarë të BDI-së), të gjitha bisedat...Mos harro se “dielli me shoshë nuk fshihet” . Ti nuk mundesh të pranosh publikisht se gjatë gjithë luftës ke qëndruar në Kosovë dhe siq pohove në takimin e 7 prillit 2001 (në prezencë të B.Sh., N.B., R.A.,) “më ka plasur shishja në dorë dhe skam çka bëj”. Nëse bëhesh se e ke harruar do t’i përsëris! Bile në tërësi nëse duash!Veq vazhdo me provokime!

Ti e din fare mirë, siq e dinë edhe dëshmitarët tjerë, se përkundër divergjencave që kam pasur me motivet e tua për luftën në Maqedoni, pas vendimit tuaj për të lënë Malësinë e Tetovës nën thundrën e focave të tërbuara maqedonase, të ofrova shërbimin tim të plotë. Këtë nuk e bëra për karierën time e as për ambicjet e mia. Këtë nuk e bëra për të rrezikuar ambicjet tua karrieriste. Duke ditur frikën që kishe nga autoriteti im unë të propozova që të nënshkruaj një deklaratë se pas luftës nuk do të angazhohem në politikë. Madje isha në gjendje të vë edhe shenjat e gishtave për të dëshmuar autenticitetin e deklaratës. Përkundër premtimit se brenda javës do të mbledhësh Drejtorinë Politike (që s’kishte ekzistuar fare) ti i bishtnove kërkesës time.

Arsyetimet e tua të pasluftës se “ke dashur të më kursesh mos po më vret dikush e të mbetet faji ty” më janë dukur absurde. Jam i bindur se asgjë e keqe nuk do të më kishte ardhur nga ushtarët e mirfilltë të UCK-së, atdhetarët e mirfilltë, që sot gjenden në burgje, të përndjekur anekënd botës, dhe të diskriminuar si asnjëherë më parë. Ndërsa prej UDB-ashëve që i ke infiltruar në radhët e UCK-së syri pat nuk më bën. Ali Ahmeti! Në politkë nuk ka asgjë pa koment! Gjërat duhet të sqarohen! Tek pasi të sqarohen të gjitha vendimet (tërheqja nga Kalaja, tërheqja nga pikat strategjike, tërheqja nga kontrolli i akseve rrugore me rendësi të veçantë, tërheqja nga shumë vende që çliroheshin me sakrifica të ushtarëve të UCK-së ...) populli shqiptar dhe opinioni i gjërë publik do gjykojnë “rreth të vërtetave dhe të pavërtetave të luftës dhe rolit të individëve të caktuar gjatë saj”.

Tek pas sqarimit të plotë, populli shqiptar ( e jo “popullata” siq e përdor ti, sepse është një term, që së bashku me termin “kombësi”, na e patën neveritur titistët) do të dij t’ia jep vendin e merituar sejcilit individ.

Sa u përket kontakteve tona nuk do të habitem nese ti do t’i mohesh të tërat. Madje edhe takimin e parë në Malet e Berishës, gjatë Konferencës së Parë (mars 1989) në kohën kur titistët kishin shpallur gjendjen e jashtëzakonshme në Kosovë. Atëherë kur mbaje nën sjetull vepren e shokut Enver: “Titistët”

Sot,ti mund të mahnitesh me veprat e Titos, ti mund të përdorësh terminologjinë e Titos, por mos mendo se do të sundosh mbi kurrizin e popullit shqiptar sa titistët. Ka perënduar ajo kohë!

Bardhyl Mahmuti