TITISTËT E BDI-së FALSIFIKATORË TË HISTORISË

Ka po shkon partia Ali Ahmetit?

Është e njohur se fitimtarët në të kaluarën shkruanin historinë. Duke selekcionuar një numër faktesh që u hynin në punë për të „argumentuar“ tezat e veta dhe duke lënë në heshtje faktet që bien ndesh me logjikën e tyre ata tentonin që interpretimin e vet të ngjarjeve tua imponojnë të gjithëve.

Kjo logjikë totalitare ka perënduar një herë e përgjithmonë. E vërteta për të kaluar, sado që dikush mundohet t’ia humbë gjurmët, del në shesh edhe më me forcë se sa vetë forca e deformuesve të historisë. Në fund, kalemxhijtë e historisë së porositur përjetojnë një përfundim të turpshëm.

Një fat të tillë e përjetuan të gjithë interpretuesit titist të së kaluarës. Pa marrë parasyshë përkatësinë e tyre etnike.

Sot, shqiptarët, sllovenët, kroatët, boshnjakët etj. nxjerrin në shesh faqen e vërtetë të historisë: atë që u munduan ta fshehin titistët.

Mirëpo, titistët nuk kanë vdekur. Ata, duke u veshur „me petkun e ri“ tentojnë me perfiditet të mbajnë gjallë frymën e vjetër.

Shembull tipik i kësaj logjike është pasqyruar në mënyrë më të paturpshme nga fryma dominante e udhëheqësisë së BDI-së. Nën pretekstin e mbrojtjes „me argumente historike“ të flamurit shqiptar në Maqedoni, BDI-ja, përmes njërit nga shtyllat kryesore të titizmit në parti, tentoi të fsheh realitetin e të kaluarës dhe të tashmes historike.

Më konkretisht, me rastin e debatit mbi perdorimin zyrtar te flamurit kombetar shqiptar, diskutimi i sekretarit te pergjithshem te BDI – se, dhe nenkryetar i Parlamentit, Gezim Ostreni para deputeteve te parlamentit te Maqedonise u mbajt ne gjuhen maqedonase. Pse? Për ta kuptuar „koleget e tij dhe opinioni publik“ siq pretendojnë titistët e BDI-së? Apo për të mos e kuptuar shqiptarët shtrembërimin e historisë?Për të fshehur në mënyrë perfide, ashtu siq dijnë titistë, përmes pamfletit, BDI-ja „u drejtohet qytetareve të Maqedonise që të njohin dhe freskojnë  njohuritë e tyre me kthime nga permbajtja e dokumenteve historike, dhe jo tu besojnë atyre të cilët nga lajthitja apo me qëllim shtrembërojnë historinë, ... dhe se historia nuk duhet te shkruhet me porosi dhe paragjykime por në bazë të dokumenteve dhe ngjarjeve historike“

Për këtë arsye, argumentimin e tyre e fillojnë „me një pjesë nga libri i tretë i Svetozar Vukmanoviq Tempos“ . O zot! A durohet kjo! A ka fyerje më të madhe për shqiptarët se t’i referohesh pozitivisht njërit nga kreatorët e politikës shfarrosëse kundër shqiptarëve në përfundim të Luftës së Dytë Botërore! A ka fyerje më të madhe për 47.300 shqiptarët e masakruar në kasaphanet titiste se sa t’i referohesh pozitivisht një kasapi si Svetozar Vukmanoviq Tempo.

Janë fakte të pamuhueshme se shqiptarët dhanë një kontribut të madh gjatë Luftës së Dytë Botërore duke çliruar jo vetëm vendin e vet por edhe popujt tjerë të Jugosllavisë. Siq janë të pamuhueshme faktet se në vend të vetvendosjes së premtuar përjetuan një ndër masakrat më të tmerrshme që kishin përjetuar gjatë shekullit XX.

Nëse kufizohemi vetëm në kufijt e shtetit aktual të Maqedonisë, siq dëshironi ju titistë të BDI-së, po ju përkujtojmë se që nga shtatori i vitit 1944 e deri në fund të këtij viti, të akuzuar si „antikumunist ekstrem“ sepse komunizmi ishte në modë në të gjitha shtetet që më vonë do të quhen „blloku i lindjes“, në Kumanovë me rrethinë u ekzekutuan mbi 700 shqiptarë; në Shkup me rrethinë 1400 shqiptarë; në Kampin e Gostivarit ku kishte mbi 5000 të burgosur 800 u ekzekutuan ndërsa një pjesë e madhe vdiqën nga pasojat e torturave; në Kampin e Monopolit të Tetovës ku kishte mbi 10.000 të burgosur, 1200 shqiptarë u ekzekutuan brenda natës ndërsa mbi 500 të tjerë i dërguan në Shkup, gjoja për t’i mobilizuar për frontin e Sremit. Asnjëri nuk u kthye që andej; Në Kërçovë e njëjta gjë: vetëm nga fshti Zajaz u ekzekutuan 320 shqiptarë. Vrasje, burgosje, tortura... në të gjitha vendbanimet shqiptare. Ky ishte përfundimi i premtimit për vetvendosje.

Dhe në fund disa shqiptarë të „ndershëm“ u integruan në strukturat shtetërore për të trumpetuar për gjysmëshekulli vëllazrim-bashkimin dhe „parajsën jugosllave“ të respektimit të të drejtave kombëtarë. Trumpetuan me aq pompozitet sa na i kanë thi edhe flokët.

Nëqoftëse titistëve të BDI-së u „mungojnë“ dokumentet për politikën e gjenocidit që kanë ndjekur komunistët jugosllav ndaj shqiptarëve mund t’ia kërkojnë referencat bibliografike kryetarit të tyre, z. Ali Ahmetit. Nëse nuk e ka harruar në Lucern librin e Shaban Brahës“ Gjenocidi....“ mund t’ua japë një sintezë të burimeve arkivore për të gjitha krimet e lartëpërmendura. Madje edhe shumë më shumë se kaq.

Gjatë viteve 1948-1949 kjo „parajsë“ e vëllazërim-bashkimit do të organizojë një fushatë të re terrori kundër shqiptarëve. Të akuzar si „komunist ekstrem“ e si stalinist, do të vriten, burgosen, torturohen me dhjetëra mijë shqiptarë.

Gjatë viteve 1981-1990 nën akuzat e „nacionalizmit ekstrem“ do të vriten, burgosen dhe torturohen me mijëra shqiptarë.

Tani, në kohën kur demokracitë perëndimore janë të angazhuara në luftë globale kundër „terrorizmit islamik“ akuza më në modë për të stigmatizuar kundërshtarët është pikërisht referenca fetare. Dhe jo rastësisht, në këtë kontekst historik, pakënaqësive të shqiptarëve autoritetet shtetërore maqedonase së bashku me klikën titiste të BDI-së tentojnë t’u veshin komponente fetare.

Të gjithë ata që mundohen të mobilizojnë demokracitë perëndimore në luftë kundër kundërshtarëve të vet ua veshin etiketën „ekstremizmëm islamik“.

Mirëpo, kjo propagandë nuk pin ujë. Shumica e demokracive perëndimore njohin fare mirë logjikën titiste të sajimit të akuzave të rrejshme. Shumica e demokracive perëndimore e dinë se në një kontekst tjetër, kur do të përpiqen të nxjerrin përfitime nga shtetet muslimane, titistët do të akuzojnë shqiptarët si „ekstremist anti-islamik“.
 
Në gjithë pamfletin e titistëve të BDI-së një analogji është e qëndrueshme. Analogjia mes Luftës së Dytë Botërore dhe luftës së UÇK-së. Por jo siq e interpretojnë ata.

Titistët në fjalë pohojnë pa fije turpi se „Kur lexohen dokumentet historike fitohet pershtypja se ata jane bere duke patur parasysh Marreveshjen e Ohrit, dhe kjo eshte keshtu sepse kjo marreveshje edhe buron prej tyre. Dokumentet qe jane sjelle ne vlugun e Luftes se Dyte Boterore tregojne insistimin e te gjitha organeve kompetente ushtarake e partiake per ndertimin e nje mirebesimin ne mes shqiptareve dhe maqedonasve.“

Nëqoftëse e kanë fjalën për faktet se shqiptarëve gjatë Luftes se Dyte Boterore dhe gjatë luftës së UÇK-së ju premtua liria dhe vetvendosja dhe këto premtime nuk u realizuan; nëqoftëse e kanë fjalën për faktet se shqiptarëve pas Luftes se Dyte Boterore dhe pas luftës së UÇK-së u vranë e po vriten, u burgosën dhe po burgosen, u torturuan e po torturohen... këto janë më se te vërteta.

Nëqoftëse e kanë fjalën për faktet se disa shqiptarë të „ndershëm“ u integruan pas Luftës së Dytë Botërore dhe pas luftës së UÇK-së në strukturat shtetërore maqedonase për të trumpetuar për gjysmëshekulli „vëllazrim-bashkimin“ dhe tani siq e quajnë titistët „bashkjetesën“, edhe kjo është më se e vërtëtë.

Por kështu nuk u krijua dhe nuk krijohet “mirebesimin ne mes shqiptareve dhe maqedonasve.“

Mirbesimi nuk krijohet me vrasje, burgosje, tortura; mirbesimi nuk krijohet me slloganet e tipit se „nuk u rrenua principi unitar i Maqedonise gjate historise, dhe nuk cenohet as tani“

Mirbesimi krijohet duke pasur një qëndrim kritik ndaj të kaluarës, duke dënuar të gjitha krimet që janë bërë ndaj shqiptarëve, duke ndalur vrasjet, duke ndalur torturat dhe maltretimet, duke liruar të burgosurit dhe duke gjetë një formë adekuate të organizimit shtetëror (federatë) ku realiteti  multietnik do të mirte formën e diversitetit multietnik e jo formën e unitarizmit ku një etni ka ekskluzivitet në raport me etnitë tjera.

P.S.
Ata që dëshirojnë të lexojnë tekstin integral të titistëve të BDI-së mund ta gjejnë në sitin e internetit www.bdi.org.mk
 
12 gusht 2005