|
ĒĖSHTJA KOMBĖTARE DHE MOSUNITETI I SHQIPTARĖVE
Jo
vetėm qė nė shumė pjesė tė botės ende nuk ėshtė zgjidhur ēėshtja
nacionale e shumė popujve, tė cilėt vuajnė nga pushtimi dhe
neokolonializmi, por njė gjė e tillė ndodhė edhe nė Europėn e
civilizuar e demokratike.
Ēėshtja kombėtare nuk ėshtė zgjidhur ende edhe
nė Europė. Ēėshtje kombėtare e konflikte
ndėretnike ka nė Irlandėn e Veriut (Britani e
Madhe), nė Baski e Kataloni (Spanjė), nė Korzikė
(Itali). Pastaj konflikte ndėrshtetėrore pėr
territore, tė heshtura e tė hapura, ka ndėrmjet
Gjermanisė e Francės, Gjermanisė e Polonisė,
Polonisė e Bellorusisė, Gjermanisė e Ēekisė,
Hungarisė e Rumanisė, Turqisė e Greqisė,
Sllovenisė e Kroacisė,... Pakėnaqėsi dhe
tendenca separatiste ka nė Skoci e Uells tė
Britanisė sė Madhe, nė Bosnjė e Hercegovinė, nė
Qipro, nė Vojvodinė, nė Sanxhak, nė Moldavi etj.
Tė mos flasim pėr ēėshtjen e dhimbshme kombėtare
euro-aziatike tė Kurdistanit. Nė kėtė mes
ēėshtja kombėtare shqiptare ėshtė shembulli mė
drastik, mė tragjik dhe mė i hapur i
moszgjidhjes sė ēėshtjeve kombėtare nė Ballkan
dhe nė Europė.
Ēėshtja e zgjidhjeve nacionale dhe e formimit tė
shteteve tė reja tė pavarura nuk varet vetėm nga
lufta ēlirimtare qė bėn njė popull, por varet po
aq edhe nga raporti i forcave tė interesit tė
Fuqive tė Mėdha botėrore dhe marrėveshjet apo
mosmarrėveshjet e tyre pėr ndarjen e zonave tė
interesit.
Shtetet ballkanike sllave dhe Greqia gjithmonė
kanė pasur aleat tė fortė dhe besnik Rusinė
cariste, e cila i ka ndihmuar vazhdimisht pėr
ēlirimin e tyre nga Perandoria Turke, si dhe
pastaj i ka ndihmuar nė pushtimin dhe aneksimin
e tokave tė Shqipėrisė Etnike. Kurse populli ynė
nuk ka pasur asnjėherė aleatė tė pėrhershėm dhe
miq besnikė nė luftėn e tij pėr liri dhe
pavarėsi kombėtare, sepse edhe vetė Europa ka
qenė jo e bashkuar nė politikėn e saj tė jashtme
dhe nuk ka pasur interesa tė mėdha nė Ballkan.
Disa shtete europiane, herė pas here na kanė
pėrkrahur, por pjesėrisht dhe pėrkohėsisht, nė
momentet e caktuara historike. Shqiptarėt dhe
Shqipėria asnjėherė nuk kanė pasur aleatė dhe
miq tė pėrhershėm nė Europė, prandaj edhe ne nuk
kemi fituar asnjėherė plotėsisht lirinė dhe
pavarėsinė kombėtare. Tek tani, nga vitet e
90-ta tė shekullit XX dhe fillimi i kėtij
mijėvjeēari, po duket se mė nė fund edhe
Shqiptarėt dhe Shqipėria Etnike janė duke fituar
miq dhe aleatė permanentė, afatgjatė e
strategjikė, siē janė Shtetet e Bashkuara tė
Amerikės, Anglia e ndonjė tjetėr.
Por kjo miqėsi dhe aleancė natyrore ende ėshtė e
brishtė dhe e pakonsoliduar plotėsisht, prandaj
ėshtė jo reale nga ne qė tė presim dhe tė
kėrkojmė pėrkrahje tė qind pėr qind e pa rezerva
nė luftėn tonė pėr bėrjen e Shqipėrisė Etnike.
Ėshtė ende shumė heret tė pretendohet qė kėta
aleatė e miq tė na ndihmojnė drejtpėrdrejt qė
tani nė ēlirimin dhe ribashkimin e trojeve tona
etnike nė njė Shtet Kombėtar Shqiptar. Kjo
pėrkrahje dhe ndihmė do tė vjen nė njė etapė dhe
kohė mė tė vonshme, kur tė jenė ndėrruar disa
rrethana politike dhe ushtarake nė nivel
europian dhe botėror. Kur epėrsia e Perėndimit
ndaj Lindjes tė jetė nė njė shkallė mė tė lartė
e mė tė sigurt se tani.
Nga kjo del se faktori i brendshėm politik
shqiptar dhe faktori i jashtėm politik
ndėrkombėtar, ende janė tė papjekur dhe jo nė
nivel tė duhur tė pėrgjegjėsisė pėr zgjidhjen e
ēėshtjes kombėtare shqiptare dhe tė ēėshtjeve
tjera nacionale nė Europė dhe mė gjerė.
Ēėshtjet kombėtare, formimi i shteteve tė reja,
nė tė shumtėn e rasteve, bėhet me faza,
shkallė-shkallė e hap pas hapi, nėpėr etapa e jo
pėrnjėherėsh. Kjo del nga historia e
shtetformimit dhe bashkimit kombėtar tė shumicės
prej shteteve europiane. Dallimi ėshtė se disa
kombe kanė qenė mė tė hershėm e disa mė tė
vonshėm nė formimin e shtetit tė tyre kombėtar.
Shqiptarėt janė nga ata popuj qė kthesat
historike i kanė gjetur tė vonuar, tė
papėrgatitur, tė pabashkuar e tė paorganizuar sa
duhet. Prandaj kanė fituar pak. Nė njė gjendje
tė tillė i ka gjetur shqiptarėt e Shqipėrisė
Etnike edhe fillimi i kėtij shekulli e
mijėveēari tė ri, prandaj edhe kėtė herė janė
duke fituar shumė pak. Shqiptarėt
dhe partitė e tyre politike nuk mund tė merren
vesh as pėr gjėra shumė tė vogla tė zhvillimit
tė brendshėm e jo mė tė merren vesh pėr njė
vepėr kolosale e vigane siē ėshtė bėrja e
Shqipėrisė Etnike.
Mosmarrėveshja, urrejtja, mosuniteti,
karrierizmi dhe mungesa e ulėt e vetėdijes
kombėtare po e brejnė nga brenda, si krimbi
mollėn, kombin tonė. Pa i bashkuar shqiptarėt
zemrat dhe kokat, nuk mund t'i bashkojnė as
tokat e ndara tė Atdheut. Me mendėsi tė vjetėra
mesjetare dhe me pėrēarje tė reja nuk zgjidhet
ēėshtja kombėtare shqiptare.
MOSUNITETI I SHQIPTARĖVE
Shqiptarėt tė shumtėn e kohės janė tė pėrēarė.
Ata bėhen bashkė vetėm gjatė ngjarjeve tė mėdha
historike, gjatė luftėrave, gjatė tronditjeve tė
mėdha kombėtare apo gjatė sulmeve frontale
ushtarako-policore tė armiqve tanė. Shqiptarėt
nuk kanė unitet ndėrmjet veti.
Shqiptarėt mė sė shumti i bashkon vdekja se sa
jeta e lufta pėr liri dhe ribashkim kombėtar!
Prandaj nė popull shpesh dėgjon togfjalshin: Ra
kjo vdekje dhe u pamė! Pra, shqiptarėt,
politikanėt, fqinji me fqinj, njerėzit e
thjeshtė, gjatė shumicės sė kohės nuk shihen,
nuk flasin me njėri-tjetrin, grinden e pėrlahen
me njėri-tjetrin, shkojnė keq me njėri-tjetrin
dhe ata pajtohen, takohen e shihen vetėm nė rast
tė vdekjes sė dikujt ose nė rast tė krizave e
gjėmave tė mėdha kombėtare kur rrezikohet
ekzistenca e gjithė popullit nga xhelatėt
pushtuesė sllavo-grekė! Kjo ėshtė e meta mė e
madhe e shqiptarėve. Ata lidhin Besėn dhe
bashkohen nė kohė rreziqesh kolektive dhe
pėrēahen, ndahen e armiqėsohen pėrsėri me
njėri-tjetrin posa kalon rreziku i cili i ka
bashkuar! Por uniteti i shpejtė nuk sjellė
ndonjė sukses nė qėndresėn e tyre pėrballė
armiqve pushtuesė, sepse bėhet aty pėr aty, me
njė organizim dosido, i cili nuk sjellė fitore.
Shqiptarėt nuk duhet tė jenė bashkė e nė unitet
vėllazėror e politik vetėm nė vdekje e nė luftė,
por ata kanė nevojė dhe duhet tė jenė tė
bashkuar gjatė gjithė kohės, si nė paqė ashtu
edhe nė luftė, si nė hidhėrime ashtu edhe nė
gėzime, si nė mbrojtje ndaj armiqve, ashtu edhe
nė ndėrtimin dhe zhvillimin e vendit.
Mosuniteti i shqiptarėve erdhi nė shprehje edhe
gjatė luftėrave ēlirimtare qė u zhvilluan nė
hapėsirat shqiptare tė Shqipėrisė Etnike, si nė
Kosovė (1997-999), nė Kosovėn Lindore
(2000-2001) dhe nė Iliridė (2001). Siē shihet
edhe nga vitet e luftimeve, kėto tri luftėra u
zhvilluan ndaras dhe nė kohė tė ndryshme, gjė qė
flet pėr mosunitetin flagrant tė shqiptarėve.
Flet pėr pėrēarjen, papjekurinė, lokalizmin,
bajraktarizmin, karrierizmin e klasės politike
shqiptare dhe pėr mungesėn e programit
mbarėkombėtar pėr veprimtari dhe luftė tė
pėrbashkėt tė kombit shqiptar pėr ēlirim dhe
ribashkim kombėtar tė Shqipėrisė Etnike. Flet
pėr mentalitetin mesjetar e feudal tė
udhėheqėsve partiakė shqiptarė! Shqiptarėt ende
duhen tė piqen.
Njė situatė pėrēarėse e konfuze dominon nė
Malėsi tė Madhe, nė Iliridė, nė Kosovė dhe nė
Shqipėri, ku numri i madh i partive politike
ėshtė nė shpėrputhje flagrante me numrin e
pėrgjithshėm tė banorėve shqiptarė tė kėtyre
krahinave e shteteve shqiptare. Dhe kur ti
shtosh kėsaj se, shumica e partive politike
shqiptare nuk e kanė nė programin e tyre
zgjidhjen e ēėshtjes shqiptare dhe ribashkimin e
Shqipėrisė Etnike, atėherė gjendja bėhet edhe mė
e rėndė, mė tragjike dhe mė alarmante.
Tani pėr tani shqiptarėt mė shumė po mendojnė
dhe punojnė pėr ekonomi, pėr pasuri e standard
personal e familjar, se sa qė mendojnė e
pėrpiqen pėr ēlirim e bashkim kombėtar. Kurse
partitė politike shqiptare mė tepėr po luftojnė
pėr pushtet se sa pėr shtet. Ata me
papėrgjegjėsinė e tyre po rrezikojnė edhe
shembjen edhe tė kėtij shteti tė vogėl qė kemi (si
nė vitin 1997), e jo mė tė angazhohen e tė
luftojnė pėr ribashkimin e Shqipėrisė Etnike!
Vetėdija politike dhe ndėrgjegjja kombėtare te
shumica dėrrmuese e udhėheqjeve tė partive
politike shqiptare, anembanė trojeve etnike
shqiptare ėshtė nė njė nivel shumė tė ulėt! Dhe
ē'ėshtė mė keq, ky nivel i ulėt i vetėdijes dhe
ndėrgjegjes kombėtare tė partive politike ėshtė
reflektuar edhe te njė pjesė bukur e madhe e
popullit shqiptar! Kjo do tė thotė se,
shqiptarizmi dhe atdhetarizmi te shqiptarėt,
kėto 15 vitet e fundit ka shėnuar rėnie drastike.
Kombi shqiptar ka ende shumė politikanė,
qeveritarė, liderė e udhėheqės kozmopolitė,
globalistė dhe internacionalistė, qė
fatkeqėsisht janė nė pushtet apo nė krye tė
partive politike shqiptare nė Tiranė, Prishtinė,
Shkup, Preshevė e Ulqin, tė cilėt ose punojnė
pėr pasurimin e vetvetes, ose veprojnė pėr
forcimin e shteteve fqinje! Shqipėrisė Etnike i
duhen politikanė, liderė e udhėheqės tė
mirėfilltė, kombėtarė e atdhetarė, qė tė
mendojnė globalisht dhe tė veprojnė shqiptarisht,
qė tė mendojnė internacionalisht, por tė
veprojnė kombėtarisht. Politikanė qė dijnė ti
shfrytėzojnė taktikat Shtetin e Kosovės,
Republikėn e Iliridės, Autonominė e Kosovės
Lindore, tė Malėsisė sė Madhe e tė Ēamėrisė pėr
tė realizuar strategjinė politike Shqipėrinė
Etnike.
Partitė politike shqiptare nuk angazhohen pėr
formimin e Shqipėrisė Etnike, sepse ato janė tė
angazhuara pėr njohjen dhe konsolidimin e
shteteve fqinje sllave me ndihmėn e trojeve
etnike shqiptare, siē ėshtė rasti mė i freskėt i
Maqedonisė (1993) dhe Malit tė Zi (2006). Ēdo
njohje nga shqiptarėt dhe partitė e tyre
politike, si dhe nga shteti i Shqipėrisė i
kėtyre shteteve, ėshtė automatikisht mohim
flagrant i Shqipėrisė Etnike, vetvetiu ėshtė
veprimtari antikombėtare. Apo mosnjohja e
ēėshtjes Ēame e tė Ēamėrisė nga Shteti Shqiptar,
duke e denigruar kėtė ēėshtje madhore tė kombit
tonė nė njė ēėshtje "ligjore e pronėsore!, ėshtė
vetvetiu mohim i Shqipėrisė Etnike nga Shqipėria
londineze! Dhe kur e mohon vetveten, ėshtė
vetėvrasje, sė cilės nuk ka Zot as mjek qė ia
gjen ilaēin.
Njė realitet tjetėr i dėmshėm dhe nė disfavor tė
Shqipėrisė Etnike ėshtė edhe mosuniteti, grindja
dhe mosbashkėpunimi i partive shqiptare nė
Shqipėri, Kosovė, Iliridė, Malėsi tė Madhe dhe
nė Kosovėn Lindore kur ėshtė nė pyetje zgjidhja
e ēėshtjes kombėtare shqiptare. Ėshtė e
natyrshme qė kėto parti kanė programe tė
ndryshme politiko-ekonomike pėr tė ardhė nė
pushtet, por nė momentet e caktuara kohore dhe
gjatė kthesave tė mėdha historike ato duhet tė
kenė njė qėndrim, njė unitet dhe njė program tė
pėrbashkėt kombėtar. Kėtė opcion dhe synim
mbarėkombėtar pėr ēlirimin dhe bashkimin e
Shqipėrisė Etnike partitė politike shqiptare
ende nuk e kanė.
Kjo pėrēarje dhe ky konflikt ndėrpartiak
ekziston si nė nivel krahinor, ashtu edhe nė
nivel mbarėkombėtar. Edhe formimi i shumė
partive politike brenda Shqipėrisė Etnike ka
krijuar mė tepėr pėrēarje se sa unitet.
5 tetor 2007 |