FAKTI ka kushtuar 5 milion euro, Menduhi nuk ti jep fale as 5 banka.

Te gjithe ju qe keni pire ndonje kafe nga Menduhi ose keni huazuar leke nga ndonje njeri i afert i tij, mos guxoni ta kritikoni ate sepse ai pa fije turpi do t’ua permend. Ky eshte argumenti dhe morali i Menduhit, kur don t’ua mbyll gojen njerezve, te cilet ai ka qejf t’i trajtoje si borxhlije te perjetshem. Pikerisht, si te tille ai u mundua te me trajtoje edhe mua ate mbremje ne debatin e Top Show. Si te tille, ai me ka trajtuar edhe ne te gjitha ndejat e tymosura te restorantit „Dora“, duke e perhapur famen e njeriut te fuqishem financiarisht qe me paska mbajtur mua me para. Pikerisht ketu qendron edhe iritimi im, i dashuri Menduh dhe ti ke qene dashur t’ua sqarosh drejt njerezve te verteten se nuk me ke dhene para pa kthim, por me ke dhene para hua, te cilet mi ke kerkuar pastaj ne forma e metoda te ndryshme

Emin Azemi, botues i "Faktit", Shkup

Ne edicionin e dites se merkure, te emisionit Top Shoe, prodhim i Televizionit Top Chanel te Tiranes, u zhvilluaa nje debat konstruktiv, i cili ne thelb te syzheut kishte profilin politik te Menduh Thaçit, por qe kishte edhe nje agjende percjellese problematizuese per tema aktuale, siç eshte ajo per paralajmerimin e regjimit te ri te vizave ne mes te Maqedonise e Shqiperise, per raportet e brendshme politike shqiptare ne Maqedoni si dhe per disa çeshtje qe lidheshin me kontekstin rajonal te Maqedonise, siç eshte pavaresimi i Kosoves, problemet e Shkupit zyrtar me Geqine etj.
Natyra e emisioneve te tilla, sikunder dihet, eshte perimtimi i atyre çeshtjeve qe vijne ne studio si gjysemenigma e qe presin te sqarohen me argumenta pro e kunder, qofte nga mediat, qofte nga politikanet, qofte nga analistet. Edhe debati i se merkures ne Top Shoe, i kishte keto primesa, ndonese shume gjysmenigma ngelen te pasqaruara, mbase edhe per pasoje te limiteve kohore qe ka natyra e nje emsioni te tille.
Por, ishte edhe nje limit tjeter, qe nuk lejonte te sqarohen disa insinuata dhe te paverteta te Menduh Thaçit. Ky limit, parasegjithash percaktohej nga etika profesionale e qytetare per te mos e defokusuar temen e debatit, nga linjat krysore, ne linjat anesore e banale. Une isha i detyruar t’i neshtrohem ketij limiti, sepse veten e quaj profesionist, madje edhe atehere kur bashkebiseduesi im, Menduh Thaçi, me paskrupullsine me te skajkshme, mundohej te diskreditonte personalitetin tim dhe gazeten qe une drejtoj me gjysmefabrikate te skaduara te thashethemnajes se tij bajate.

Aparatura jodemokratike e qasjes ndaj mediave

Ai, i mesuar ne Maqedoni me komoditetin e politikanit qe kritiken publike ta sfidoje me metoda te ndryshme staliniste, kishte harruar se ndodhej ne studion e nje televizioni kombetar ku fjala publike e gazetareve dhe mendimtareve eshte e pacenuar, dhe ku, politikanet jane te barabarte ne debat me jobashkemendimtaret e tyre. Ai, kishte harruar se ndodhej pikerisht ne Top Chanel, qe s’i jep pese pare as per Sali Berishen as per Xhorxh W. Bushin. Une, pa dashur ta portretizoj kete ane te erret te tij, ajo vete u zbulua ate mbremje nga Thaçi me aparaturen jodemokratike te qasjes qe e perdor ne raport me mediat dhe gazetaret qe nuk mendojne si ai. Dhe une do te vazhdoje te mos mendoj si Menduh Thaçi, deri atehere sa ai te bindet se pesha e fjales publike ne gjuhen shqipe e ka te njejten rendesi si ne Shiperi, si ne Maqedoni dhe deri sa te bindet ai se nuk e ka monopolin perandorak te se vertetes per shume çeshtje qe pretendon se i njeh. Ne fakt, ai e njeh veprimin politik me mire se shume gazetare, ku bej pjese edhe une, prandaj edhe eshte lider partie, por ai shpesh harron te behet modest dhe te pranoje se aq shume ka arrogance dhe mendjemadhesi ne veprimin e tij, sa njerezit madje habiten, se si ky njeri arrin te beje bashke reth vetes dhjete ndjekes te rruges se tij politike.
Ajo çka ngeli pa u thene nga ana ime ne debatin e Top Show, ndoshta ishte fare e parendesishme per opinioinin e gjere, aq me teper kur zoti Thaçi kerkonte te me fuse ne nje skeme qe ai e deshironte, dhe mbi te gjitha, deshironte te ma mbylle gojen duke permendur gjera qe nuk ishin per publik. Kete, une dhe nje pjese e teleshikuesve, e kemi kuptuar si zevendesim te argumenteve me shpifje, si zevendesim te dialogut te kulturuar me arrogance e fodullek

Kosovari i vertete asnjehere nuk ta permend buken

Allahile, çka deshti te thote Menduhi, atehere kur me se paku kishte nevoje dhe me çka e nxita une ate qe te permend, ne nje kontekst te gabuar, buken qe ma paska dhene dhe gjoja ndihmat financiare per ta mbajtur FAKTI-n? Si kosovar, qe ia ka enda te vetprezontohet, Menduhi shume pak ka mesuar nga mentaliteti kosovar, sepse kosovari i vertete asnjehere nuk ta permend buken e dhene dhe asnjehere nuk ta permend nje te mire qe ta ka bere. Drauj se neser do t’ua permend drekat e darkat edhe kolegeve Nazarko e Dudushi qe ishin dite me pare ne Tetove dhe druaj qe do t’ua permend edhe disa bakshishe ndonje kolegu ne Tirane, qe ai e din mire se per ke behet fjale. Por nejse, Menduhi eshte djale i mire dhe ka qejf t’i qeras njerezit.

Te gjithe ju qe keni pire ndonje kafe nga Menduhi ose keni huazuar leke nga ndonje njeri i afert i tij, mos guxoni ta kritikoni ate sepse ai pa fije turpi do t’ua permend. Ky eshte argumenti dhe morali i Menduhit, kur don t’ua mbyll gojen njerezve, te cilet ai ka qejf t’i trajtoje si borxhlije te perjetshem. Pikerisht, si te tille ai u mundua te me trajtoje edhe mua ate mbremje ne debatin e Top Show. Si te tille, ai me ka trajtuar edhe ne te gjitha ndejat e tymosura te restorantit „Dora“, duke e perhapur famen e njeriut te fuqishem financiarisht qe me paska mbajtur mua me para. Pikerisht ketu qendron edhe iritimi im, i dashuri Menduh, dhe ti ke qene dashur t’ua sqarosh drejt njerezve te verteten se nuk me ke dhene para pa kthim, por me ke dhene para hua, te cilet mi ke kerkuar pastaj ne forma e metoda te ndryshme. Per kete ka deshmi me shkrim, por si duket kete deshmi ti e ke grisur me qellim qe neser te thuash se Eminin dhe FAKTI-n e ke mbajtur financiarisht. E verteta eshte se ti, si çdo borxhdhenes tjeter, i ke dhene nje sasi te caktuar parash hua FAKTI-it dhe kete huazim ti vazhdon ta trajtosh si „mbajtje me buke“. Jazek.

Cili ishte tagri i i te qenit afer Thaçit e Xhaferit?

Asnjehere nuk kam dyshuar ne kualitetet dhe performancat e plota politike te Menduh Thaçit, i cili per mua, si edhe per shume shqiptare te Maqedonise, nje kohe ishte referenca e guximit dhe dinjitetit qytetar e kombetar ketu. Nuk do ta teproj, nese them se ai ishte edhe frymezim per politikberesit e mevonshem, te cilet ne skenen politike ishin futur pa moralin dhe guximin e Menduhit, por qe me vone edhe ata huazuan diçka nga guximi dhe morali i tij. Paraqitjen e Menduh Thaçit une e kam ndjekur qe nga fillimi i rruges se tij politike dhe kam qene nje nga zedhenesit e ideve qe ai bashke me Arben Xhaferin plasonin ne opinionin publik dhe per kete, siç do te thoshte Menduhi, kam rrezikuar te keqkuptohem, te anatemohem dhe te paragjykohem nga shume njerez e sidomos nga diplomate te huaj. Keta te fundit, madje, nje kohe te gjate kishin derguar rekomandime ne qendrat e tyre per te mos dhene kurrfare donacioni per FAKTI-n me pretekstin se une jam shume i afert me dyshin Thaçi-Xhaferi. Konsulente te ketyre rekomandimeve ishin edhe do kastraveca gjojashqiptare qe vegjetonin neper ojq. Ky eshte çmimi qe e kam paguar duke qene afer tyre dhe per kete çmim asnjehere nuk kam kerkuar kompenzim nga M.Thaçi.

Pra, jemi ne periudhen e viteve 1993 – 1998, vite keto te nje thellesie te erret kur zeri opozitar i dyshit Thaçi - Xhaferi shume pak degjohej, por qe une, me vogelsine time, duke qene fillimisht redaktror ne gazeten „Flaka“ (1993-1995), e me pastaj kryeredaktor ne gazeten „Bota sot“ (ne Cyrih), (1995-1997), mundohesha te krijoj nje shteg te vockel per dalejn e tyre ne opinionin publik. Kete e kam bere sidomos sa isha kryredaktor ne „Bota sot“ dhe diaspora shqiptare ishte hollesisht e informuar me platformen qe ofronin keta dy politikane. Jo rralle, edhe per kete angazhim timin kam qene i etiketuar nga qarqe titiste e marksist-leniniste ne Zvicer, Gjermani, Danimarke e gjetiu, madje (kete po e them publikisht per here te pare) here here kam qene i kercenuar e ofenduar nga thirres anonime ne telefon. Per kete, i dashuri Menduh, asnjehere nuk te kam kerkuar kompenzim, madje as qe ta kam permendur, sepse ne ne Kosove, themi, te miren qe e ben mos e permend. Keshtu thone ne Kosoven time, dhe nuk di si thuan ne ate mehallen tende kosovare ne Tetove. Por, e shoh se ai kosovarizmi yt perdoret nga ti vetem si folklor patetik dhe asgje tjeter.

Per te sjellur ne vemendjen e ish mikut tim Menduhit, periudhen opozitare te tij, dhe kontributin tim te vockel ne senzibilizimin e platformes se tij politike, po ia rikujtoj atij periudhen kur nuk isha une ne „Bota sot“ (pas v. 1997) dhe kur nuk mundsha me te ndaloj te mos botohen tekste qe ofendonin personalitetin e Arben Xhaferit dhe Menduh Thaçit dhe asnjehre Menduhit nuk i ka shkuar ndermend ta rikjutoj kete periudhe dhe njerezit qe atij i ndihmuan te animohet publikisht si poltikan me perspektive. Pra, ende jemi ne periudhen kur une me rrogen time te gazetarit dhe kreyredaktorit, financoja fushaten mediale te Thaçit dhe Xhaferit, ne periudhen kur ata ishin ne opozite dhe kur une as qe e dija se ata ndonjehere do te vijne ne pushtet. Kete e kam bere me ndergjegje te paster, i udhehequr nga ndjenja e qytetarit me liri dhe dinjitet te mungtuar kombetar ne Maqedoni dhe i bindur se platforma e kreut te atehershem te PPDSH (PDSH) ishte shume me kombetare se ajo e PPD-se.

Une me perkrahje, Menduhi me arrogance

Fillimi i botimit te FAKTIT e gjeti Emin Azemin me keto bindje dhe ndjenja, duke vazhduar ta trajtoje edhe me tutje PDSH-ne opozitare si promotore te ideve madhore kombetare ne Maqedoni, dhe, duke vazhduar t’i profiloje Thaçin dhe Xhaferin si politikanet e ardhmerise shqiptare ne Maqedoni. Pra, FAKTI, filloi te botohet ne prill te vitit 1998, kur PPD ishte ne pushtet dhe kur PDSH ishte ne opozite deri ne vjeshten e po te njejtit vit, kur kjo parti vie ne pushtet. Atebote, Emin AZEMI, me modestine e tij te skajshme as qe kishte menduar se tani ka ardhur koha kur nga Thaçi-Xhaferi duhet kerkuar ndonje kompenzim per kontributin e dhenen ne ardhjen e partise se tyre ne pushtet. Kete e kam bere, sepse ne Kosove thone, punen e mire qe e ke bere, mos e permend dhe, fundja, atebote kam menduar se po e kryej nje obligim kombetar.

Por, çka ndodhi pastaj? Jo vetem qe nuk u kompenzua mundi, rreziku dhe çiltresia e Emin Azemit nga ana e kreut te PDSH-se, por ato, çuditerisht u shpaguan me arrogance, mosmirenjohje dhe shantazh. Krejt kjo burimin e ka ne nje zenke publike qe atebote e kishte kreu i atehershem i BIM, Sulejman Rexhepi me numrin dy te PDSH-se, Thaçin, te cilen zenke FAKTI donte me çdo kusht ta mbylle. Reagimin e Menduh Thaçit ndaj nje fjalimi te Sulejmani Rexhepit, diku ne rrethinen e Tetoves, ne e botuam dhe e botuam edhe kunderreagimin e Rexhepit. Pasuan nje apo dy reagime nga te dyja palet dhe une si botues pata vendosur qe kete polemike te tyre ta mbylli me aq, duke e kursyer edhe PDSH-ne nga konfrontimet e metejme me grupet e ndryshme te interesit, siç ishte edhe BIM, por edhe Sylejman Rexhepin dhe disa bashkepunetore tij tij qe ishin prane tij e qe tani jane bashke me Sylejman Rexhepin ne preherin e Menduh Thaçit. Por per dallim nga keta te fundit, une nuk kam praktikuar asnjehere te shkruaj me pseudonim kunder Menduhit, por gjithmonje me emer dhe mbiemer, duke pervijuar ne tekstet e mia kritiken konstruktive dhe qendrimin korrekt ndaj tij, me disa finesa stilistike e semantike qe durohen ne komunikimin publik. Ate qe une e kurseja ne vitin 1998 nga ofendimet e Menduh Thaçit, sot behet titullar i BIM dhe krejt kjo kalon ne heshtje, thuaja se nuk ka ndodhur asgje dhe hajde tash bjeri ne fije se si udbashi i atehereshem (sipas M. Thaçit), sot u be patriot.

Mirepo, kunder mbylljes se polemikes ishte vete Menduh Thaçi, i cili dergonte ne redaksine e FAKTI-t lloj—lloj letra autoriale e anonime, ku diskreditohej figura e Sylejman Rexhepit.

Kundershtimin tim per te mos i botuar keto letra, Menduhi e pat pritur me pezem dhe arrogance. Ai as qe e konceptonte dot autonomine redaktoriale te nje gazete dhe kishte menduar se si njeri i forte, qe sapo kishte ardhur ne pushtet, mundte te ushtronte trysni edhe mbi mediat, madje edhe mbi ato media dhe gazetare qe ate e kishin kultivuar medilaisht, e kishin formesuar publikisht dhe e kishin afirmuar kombetarisht.

Ketu edhe plasi sherri. Letrat ofenduese ne adrese te Sulejman Rexhepit nuk u botuan nga ana ime, por pasoi bllokada informative nga ana e PDSH-se. Asnje minister, asnje drejtor, asnje funksionar i kesaj partie nuk ishte i lejuar nga Menduh Thaçi te jepe deklarate per FAKTI-n. Gazetaret e mi atebote silleshin si gjynah dyerve te funksionareve te PDSH-se, por ishte e kote kembengultesia jone profesionale per te informuar opinionin publik. Kete kembengultesi tonen e pamundesonte Menduh Thaçi me njerezit e tij, te cilet shkonin aq larg sa dergonin edhe kercenime telefonike, duke mos kursyer edhe redaktroren e atehershme, Lindita Azisin, e cila vetem ajo e din se me çfare ofendimesh dhe denigrimesh vulgare eshte „qerasur“ nga nje sejmen i Menduhit. Emrin e ketij sejmeni ratesisht ende e mbaj mend.

Me parate hua, Menduhi kishte menduar se me ka ble

Shkojme me tutje. Marredheniet e tendosura me PDSH, te imponuara nga vete Menduh Thaçi, zgjaten deri ne prag te zgjedhjeve presidenciale, ne vitin 2000, atehere kur, pas nje ndermjetesimi te ministrit te atehershem te Informacionit, z. Rexhep Zllatkut, une takohem me Menduhin dhe vendosem te pajtohemi. Dhe kishe u pajtuam. PDSH hoqi bllokaden informative, kurse FAKTI nderpreu marrjen e komunikatave te PDSH-se nga gazetat maqedonase. Edhe keto te fundit me vite e vite kishin baltosur dyshin Thaçi-Xhaferi, por ato asnjehere nuk perjetuan bllokade informative nga PDSH.

FAKTI i kishte bere dy vjete te botimit te vet dhe problemet qe e percollen kete gazete nuk ishin te vogla. Mjetet financiare te qeverise qe subvencionoheshin per mediat, fillimisht nuk u ndane per FAKTI-n me urdher direkt te Menduh Thaçit dhe ky ishte nje hendikep i madh financiar per neve si gazete. Normalizimi i marredhenieve me Menduhin asnjehere nuk u be per motive private. Ne pergjegjesine dhe ndergjegjen time morale e profesionale qendronte nje ekip i tere njerezish te cilet punonin dhe me veshtiresi i siguronin pagat. Me veshtiresi mbahej edhe procesi i shtypjes se gazetes. Motivet e interesit publik me kane detyruar te kerkoj ndihmen e Menduhit, te cilin kisha menduar se e kam mik, por nuk e kam menduar asnjehere se parate qe ai m’i huazoi per ta mbajtur gjalle gazeten nje muaj e gjysem me te gjitha shpenzimet, dhe nderhyrjen e tij per te deblokuar subvencionet e qeverise, do t’i sherbejne atij si gure per t’mi varur mua ne qafe, dhe per te mos mundur asnjehere ta ngreje koken, e lere me, mozallah, ta kritikoje ndonjehere publikisht.

eshte e vertete se une kam patur kontakte te shpeshta me Menduhin dhe eshte e vertete se ai ne te gjitha rastet nuk me ka lene te paguaj. Per kete, edhe njehere po i falenderohem publikisht. Por, as qe me ka shkuar ndermened se ai do te ma permend buken. Shumeçka qe kemi biseduar me te, une e kam mbajtur per vete dhe asnjehere nuk e kam keqperdorur besimin e tij ndaj meje.

Keshtu vazhdoi deri ne v. 2001 kur mijera shqiptare te pakenaqur dolen ne mal dhe ia kthyen pushken qeverise, ne te cilen participonte edhe partia e Menduh Thaçit. Une dhe gazeta ime, ne mungese te informacioneve, ne fllim kemi patur disa lajthitje te vogla sa i perket kryengritjes shqiptare, por shume shpejt , sidomos pas ndryshimit te kursit nderkombetar ndaj zhvillimeve ne terren, edhe une me gazeten time, filluam te mbeshtesim, aq sa mundem, ndonese me shume sakrifica, kete rezisetnce.

Ketu, mbase mund te kete filluar edhe pakenaqesia e Menduhit ndaj meje. Ai, mbase, atebote ka pritur qe une do t’i kundervihem kryengritjes dhe do te vazhdoj ta perkrahi politiken e PDSH-se ne qeverine e Lupço Gerorgievskit. Ketu buron edhe keqkuptimi i tij ndaj meje, sepse sipas logjikes se tij, une ka qene dashur ta mbeshtes ate, sepse ai me paska paguar mua. Ne fakt, ai eshte treguar burrec kur parate e dhena hua, i ka perfolur ne çarshine e Tetoves dhe eshte munduar ta diskreditoj personalitetin tim, si nje njeri qe gjoja ai me paska ble nje kohe, por ja qe tani i paskam dale prej dore.

Menduhi ishte dhe do te ngele nje huadhenes burrec

Menduhi, nuk arriti te me bleje asnjehere, sepse une isha botues gazete dhe nuk isha kockalepires i restoranti „Dora“. Jo pse une si person isha i shtrenjte, por sporti qe une udheheqi eshte teper i shtrenjte dhe Menduhi asnjehere nuk ka patur mundesi dhe zemer te mbuloje shpenzimet e nje gazete, si FAKTI, qe kane tejkaluar shumen mbi 50.000 (pesedhjete mije) euro ne muaj. Ai edhe tani mendon se me pak para, duke futur ne lista pagesore („pllaten spisok“) gazetaruca, qe jo rralle shkruajne edhe maqedonisht, mund te ndertojne per te famen e politikanit te madh.

Atehere kur Menduhit dhe Arbnit nuk guxonin as emrin t’ia permendin (1993- 1998), une, me rogen modeste te gazetarit shkruaja per ta dhe, ata, per dallim nga disa gazetare te tanishem shqiptare, une i mbroja nga propaganda e eger maqedonase dhe ata nuk i mbroja nga gazetaret dhe politikanet shqiptare. Une atehere Menduhin e mbroja edhe nga Llatasi i gerditshem me diskursin e tij te njohur antishqiptar, po nga ai Llatas i cili tani e shoh se ka relacione shume perfekte me Menduhin dhe grupimin politik qe ka ngele nga PDSH e dikurshme e Arben Xhaferit.

Menduhi per mua ishte dhe do te ngele nje huadhenes burrec dhe asgje me shume. Çdo pretendim tjeter i tij per ta paraqitur raportin e tij me mua, nuk ka te beje me realitetin dhe eshte i gykuar te pesoje fiasko. Nese ne debatin e Top Shoe nuk ja thashe keto, per ta kursyer auditoriumin e gjere te TOP Chanelit me detaje qe s’çojne shume peshe per nje opinion me te gjere publik, kete po e bej tani, sidomos per lexuesit e nderuar te FAKTI-it, te cileve u them qe le te flejne rehat se gazeta e tyre jo vetem qe nuk eshte financuar nga Menduh Thaçi, por ajo ne te shumten e rasteve eshte penguar dhe anatemuar nga ai. Gazeta FAKTI tash ka hyre ne vitin e dhjete te botimit te saj, dhe te gjithe ata qe pretendojne se kane mundur ta financojne ate, jane treguar te deshtuar para nje projekti shume te shtrenjte, i cili Emin Azemit deri me tani i ka kushtuar mbi 5 milion euro te thata. Menduhi nuk ti jep as 5 banka fale. Sa per huazime, mund t’i drejtoheni edhe ju, por mos provoni ta kritokoni se ju ben hor. Une e bera nje perjashtim. Ate e kritikova edhe atehere kur huazova nga ai per te mbuluar nje vrime te vogel ne krejt kete keshtjelle qe quhet FAKTI e qe atij aq shume i pengon, dhe aq shume ua ndalon ministrave te tij te japin deklarate per kete gazete. Perfundimisht, me Menduhin mund te jesh shok vetem atehere kur nuk e kritikon. Uroj qe shoqeria shqiptare te kete sa me pak shoke te tille.