TEATRI PLURALIST

Mos pandehni se ky është teatri Dodona i orakujve antikë.

Jo, jo, ky është teatri tragjikomik i partive tona.

Uha, janë shumuar si grigjet! Disa  pollën binjak, disa trenjak e disa edhe pesënjak.

Sugaresha Liberale polli dy qengja, që të dytë bashkë bëjnë sa një dash.  

Disa parti luajnë lojën e srucit, të tjerat mbyllasyzash.

Partitë e mëdha janë bërë harakiri i paqes: gjezdisin e bezdisin, urojnë e vajtojnë…

Të voglat luajnë në litar, zar e kumar, fuzash e guxhas.

Kur s’u vete huqi, u del duqi. Krekosen e xhindosen, përlahen e përleshen si fëmijët. Kërkojnë dorëheqje e thërrasin kongrese. Hakërrohen për pushtet: s’ka rëndësi në liri a robëri!

Yha, nuk ka aq parti sa ka liderë!

Ndeshjet janë lojë e përditshme.

Tani pritet të shpallet Kampionati i partive politike.

Spektatorë: alemi e polemi!

TË DY PRESIDENTËT

Kombi shqiptar kurrë s’ka qen më i fortë. Të gjitha kombet kanë nga një president. Ne i bëmë dy, të bëjnë sa Një. Na u duk pak t’i quajmë kryetar, se kryetar bëri çdo mëhallë.

Presidentët tanë bëjnë pallë: njëri në kalë, tjetri në gomar; njëri me kavall, tjetri me shall. Kur bie kavalli, fërfërin shalli. Ah, sa na merr malli!

Presidentët tanë ngrenë dolli: njëri për paqe, tjetri për demokraci.

Kur të lulëzojnë paqja e demokracia, do të bëhet Shqipëria.

Shqipëri e lume me dy vilajete e tri pashallëqe.

Shqipëri e dashur, trupin në Evropë, kokën nëpër botë.

RROKOTELI

Për Fatos Nanon socialistët thoshin se është rrokotel jo vetëm në politikë, por edhe në dashuri. U martua për së dyti, tash me Xhoanën e bukur, si ka ditur ta falë zoti! Bekimin ia dha Janullatosi. Dasmën e bëri në villën e Zogut, ndërsa dhëndërinë në atë të Enverit.

Sala nuk i shkoi në dasmë, sepse nuk e lëshoi Liria.

Gratë bënë protesta të rrepta, duke thënë se kjo është shkelje e moralit socialist.

Ai ka çelur rrugë të keqe, duke ngrehur këmbën zhag. Tash edhe burrat tanë do të kërkojnë të martohen!  

Mirëpo, Faosi i Nanës u përgjigjet me qesëndi, mu si gegë:

Burri është për shtatë gra!

Kështu e ka demokracia. Pozita e re kërkon edhe shtëpi e nuse të re.   

KUVENDI I BERISHËS

Në Majën e Berishës qenë mblidhur më 1997 krerët e fisit të dy Berishave. Çështje ishte plisi i fisit.

Berisha e kuqe : Ky farë Sala na shtrembëroi plisin. Fort po i shan  të vdekurit. Edhe labët po i quan grekër. Na futi në bela me fisin Kuq.

Berisha e bardhë: As i sojit tonë s’është. Ne nuk grindemi ashtu. Po bërtet si në male. Ne nuk kemi fjalë të mëdha: ose falim, ose vrasim!

Berisha e kuqe: More, ia mori fytyrën Nak Berishës…E shembi Shqipërinë në det.

Berisha e bardhë: More e shkeli fisin e plisin e na la në Serbi!

Në fund të dy Berishat u pajtuan t’i çojnë fjalë:                                             O mbaje mirë plisin, o ne të leçisim përgjithmonë!

REBELIMI

Në valën e korrje-shirjeve para luftës kishte rënë një haber  si breshër:

Partia Fshatare dha dorëheqje të parevokueshme nga skena plurale!

Fshatarët qenë hidhëruar keq dhe ngritën krye:

Ku janë shteti, bereqeti e selameti?

Boll më me deklarata, urata e kungata!

Na ka ardhur shpirti në grykë.

Durim-durim!-pëlcet burri e guri në këtë vapë.

Kryeqyteti u shastis: mbeti gruri në ara, do të mbesim pa bukë!

More, ky Hifzi Demografi  nuk mundi t’i lidhë fshatarët. Tash do t’i degdisë nëpër botë.

 Partia Fshatare na doli shterpë, kur partitë e tjera pollën edhe binjak. Ç’marrin vesh fshatarët në politikë. Ata s’dinë si sillet rrota, e lëre më bota!

Sa të ketë paqe, do të ketë edhe pogaçe. Rrofshin e qofshin degët e nëndegët tona nëpër botë!- brohoritën në  Lidhjen e  Paqes.

MORATORIUMI

Njëherë gjatë pushimeve verore liderja socialdemokrate Luljeta Pula kishte trazuar gjithë skenën plurale. Ajo kërkonte me ngulm moratorium të përgjithshëm të të gjitha subjekteve politike.

Arsyeja ishte e thjeshtë: institucionet në letër!

Çfarë moratoriumi, ore!- bërtitën liderët politikë.

Ne jemi në moratorium të përhershëm, verë e dimër.

Kush ta krijojë politikën?- tha Gjergj Dedaj.

Kush ta bëjë opozitën?- shtoi Rexhep Abdullahu.

Kush ta vizitojë Evropën, Amerikën?- klithi zonjusha Editë.

Mbase zonja Lule e ka për shkak të vapës- peshpëriti dikush me ironi.

Jo, jo, s’është ajo fije. Zonja Pula rrah gjetkë: dëshiron ta prishë status kvonë! -vlerësoi institucioni në letër.

Zonja Lule është si Teuta.

ZORRA QORRE

Ku kishte pëlcitur zorra qorre e Prosperitetit në Tetovë, kirurgu i ri Menduh Thaçi kishte nxjerrë shpejt briskun  dhe e kishte prerë në kongres. Ishte rrezik vdekjeje!

Mirëpo, zorra qorre e Alitit kishte kërcyer nga brisku dhe kiste rënë në   zorrën e trashë të Kiros.

Mysafirët Ali Aliu dhë zonjusha Editë kishin mbetur pa mend: more, po kjo s’është demokratike!

Pastaj të madhe kishte bërtitur gazetari Ramush Rrushi:

Në Tetovë, haj medet, Prosperitetin çka na gjet! 

Dy parti me një emër, njëra mashkull, tjetra femër!

AMBASADORI FUQIPLOTË

Menjëherë pas kumtit të bardhë se Dominioni i Melshizedekut kishte njohur pavarësinë e  Dardanisë,  dr.Lush Gushi ishte emëruar ambasador i parë fuqiplotë. Porsa kishte marrë kredencialet me myhyr të dyllosur, kishte zënë avionin e parë. 

Pas odisesë së gjatë, një vjeshtë të vonë kishte zbarkuar në vendin e premtuar. Ishte një ishull i vetmuar në Paqësor, vetëm me një manastir të braktisur. Përpara i kishte dalë një murgeshë, e cila po kulloste një tufë dhensh. Ambasadori kishte nxjerrë menjëherë faksin në dorë. Nikoqirja ia kishte pritur me keqardhje:                                                               Mjerisht, pronari i ishullit qëndron këtu vetëm verës. Selinë e ka në San- Francisko, por rri herë në Havai, herë në Honolulu.                         Ambasadorit iu kishte dukur vehtja ndër lule, por ishte këmbëngulës ta kërkonte edhe atje. Hartat tregonin dy qytete në pika krejt të kundërta të globit.                                                                                                            Takimi i parë në Honolulu e Havai ishin plazhet e nudistëve.                   Ambasadori ishte magjepsur nga njerëzit cipridan cullakë.                     Çfarë anatomie antropologjike! –kishte klithur me habi.                          Obobo,  as atje s’e njihte kush Njeriun misterioz!                                      Si ta njihnin kur s’kishin kurrfarë shenje identiteti?!                                    Kot bariste plazhet me faks në dorë. Tek po përmbyteshin të gjitha shpresat, jahta e tij ishte përplasur papandehur mbi jahtën me mbishkrim Melshizedek. Ambasadori kishte klithur nga gëzimi: eureka!                    Në kuvertën e jahtës po qëndronte një burrë babaxhan, pak i kotur nga dielli vjeshtak . Dr.Gushi ia kishte hapur përnjëherësh faksin me letrat e dyllosura. Derisa po i shfletonte, babaxhani mohonte me kokë:                                                            Vërtet unë jam Melshizedeku, por ky nuk është nënshkrimi im! Mund ta ketë dërguar kush në emër tim nga vendet tuaja fqinje.                         Është një humor i kulluar!                                                                                          Po, ku i bie kjo Dardania?                                                                       Dardania është në antikë, te mbreti Longar, -ishte përgjigjur ambasadori. Aha, qenka shumë larg!- i kishte thënë në ndarje babaxhani.                     Pas disa stinë bredhjesh si Uliksi, ambasadori ynë ishte kthyer vetëm me një krah kollaresh në qafë. Megjithatë, ishte shumë i lumturuar:

Në Havai e Honolulu sensibilizova dy ishujt e nudistëve! 

SATISFAKSIONI

Menjëherë pas luftës Kolë Berisha kishte bërë një satisfaksion politik për partinë e vet dhe liderin e saj:

Kërkuam një lloj protektorati civil dhe ushtarak në Kosovë dhe atë sot e kemi. Kërkuam një fazë kalimtare deri në zgjidhjen përfundimtare të çështjes së Kosovës dhe atë sot e kemi. Kërkuam tërheqjen e forcave ushtarako-policore dhe paramilitare serbe nga Kosova dhe atë e realizuam.

Zoti të bekoftë Baci Kolë!

Deux ex machina! Zoti tha bëju dhe u bë!

Hapu sezam, mbyllu sezam!

ORA

Veton Surroi ka kurdisur orën e vjetër me një bateri të re. Është orë e njohur Zenith. Akrep i madh është Vetoni i Sorosit, ndërsa i vogli Ylberi pas shiut.

Është orë me zile, e kurdisur allafrënga. Ajo do të lëvizë dritat, ajrin, ujin, mendimin dhe hapat me ritmin e globit. Njerëzit do të zgjohen me orë diellore, do të punojnë me orë verore, do të hanë me orë hënore dhe do të flenë me orë dimërore.

Është një moment që quhet ORA. Ora ka ardhur që të njohim se kemi të drejtë.

Ora kishte rënë tanimë dymbëdhjetë.

Ku ishit deri tash more orëbardhë!

REPUBLIKA E GJAKOVËS

Ç’nuk bëri krejt Kosova, bëri vetë Gjakova: shpalli  republikën autonome!   

Gjakova kishte përmbushur të gjitha standardet për këtë status.

Astrit Haraçia nguli hunjtë në gjashtë portat e qytetit me mbishkrimin Republika Autonome e Gjakovës!

Mirëpo, në këtë qytet-shtet nuk ishte përfshirë asnjë katund i Gjakovës.   

Tash në Gjakovë mund të hyhet vetëm me viza.

Haraçia do të mbledhë gjithë haraçin e qytetit për të ngritur kështjellën në Çabrat.

Për këtë vepër monumentale Haraçia fitoi ofiqin  e ministrit të kulturës.

Haraçia di t’i bjerë mirë violinës.

Oi, ministri i dëshirit me vath në vesh!

Dikur edhe Markagjoni kishte shpallur në Prizren Republikën e Mirditës.

AKSHANI

Në Kosovën multietnike bëhen gara me flamujt lara-lara.                       Kosova është bërë fole shqiponjash: të zeza, të bardha, të kuqe...     Flamuri i Akshanit sfidon flamurin e Dardanit:                                        Një vijë e gjelbër, një e bardhë dhe një e kuqe, me një shqiponjë në mes…e mbretit Akshan, prej të cilit e ka prejardhjen komuniteti ashkali. Mirëpo, shqiponja e Sabit Rrahmanit ka vetëm një kokë.                Ashkalinjtë kanë edhe këngën e flamurit, përcjellë me sharki, çifteli e klarinet.

Eh, çfarë dasme bëhet!

MIXHA MARK

Mixha Mark  reciton sot Postën e porositur në Parlament dhe qahet në pleqëri :

Mëkatin më të madh në jetën time e kam bërë kur Zef Morinën e

bëra ministër. Për t’i larë mëkatet, më duhet të rrëfehem tri ditë rresht te priftërinjtë e Gjakovës.  

Zefi i vogël i ka nxjerr shumë telashe Markut të madh.

Ai  i thotë: dale, dale se ke edhe shumë mëkate për t’i larë në këtë botë. Ato s’mund t’i lajë as purgatori.

LUANI

Luan Ramën e kishte zënë taksirati pas zgjedhjeve vendore . E kishte rrëzuar nga posti i ministrit të Rendit gazetari Ilir Babaramo. Ai e kishte sfiduar keq ministrin në selinë rozë.

Luanit të urtë iu kishte rrotulluar një herë salla dhe ia kishte dhënë një nokdaun Babaramos. Pastaj bodigardët e tij ia kishin treguar derën.

Luani kishte treguar se ishte vërtet luan dhe nuk duronte kecat. 

Eh, burrin e vraka fjala, ndërsa gomarin samari. 

LEK-u

Politolgu  Behlul Beqa pas luftës u tregua shumë pragmatik.

Gazetën Dita e bëri gazetë të shekullit.

Federatën e Basketbollit të Kosovës e bëri kampione evropiane.

Së fundi formoi Lëvizjen Evropiane për Kosovën, me objektiv arritjen e standardeve evropiane. 

BB thotë se pavarësia nuk mund të realizohet me deklarata të bukura apo më pak të bukura…Për ne me rëndësi është që ta rregullojmë maternitetin, ku lind edhe njeriu, edhe pavarësia e njeriut…

Në Evropë nuk mund të shkohet… me autobus, me vetura, me anije e me avion, por në Evropë mund të shkojmë vetëm nëse ndërtojmë vlerat evropiane.

BB-ja do ta bëjë kështu LEK-un monedhë konkurruese të euros.

INTEGRIMI 

Përpara vetë integrimit kombëtar, shqiptarët kanë hedhur në plan të parë integrimin ndërkombëtar. Liderthit sikur vetëkënaqen me pashallëqet e vogla. Ata përgjërohen përditë për integrimin evropian dhe veriatlantik.

Oh Zot, sa të çoroditur këta njerëz! Çfarë integrimi më të madh kërkojnë kur këmbë e krye janë futur në NATO, euroja qarkullon këtu si lira, ndërsa Prishtina është bërë seli e tretë e Kombeve të Bashkuara, natyrisht pas Nju-Jorkut e Gjenevës! - tha një ndëkombëtar i shastisur.

BESNIKU

Ministri Besnik Mustafai tronditi paksa opinionin politik:

Në rast të ndarjes së Kosovës, nuk mund të garantohet mosndryshimi i kufijve të vendeve të rajonit...

U bë zhurmë e madhe brenda e jashtë vendit. Disa fqinjë u trembën. Madje opozita lypi edhe kokën e tij. Iu desh njeriut të rrëfehej edhe para treshes evropiane.  

Mirëpo, ministri qëndroi si malësor që është:

Unë jam i ndërgjegjshëm dhe i përgjegjshëm për ato që them, ku i them e kujt ia them.

Ishte kjo përgjigjja e parë sokratike, pa gjuhën e përdredhur diplomatike.

Malet, fushat e lumenjë i ka krijuar Zoti, ndërsa kufijtë i kanë bërë vetë njerëzit.

LUTJA MËNGJESORE

Njëherë qenë nisur për një ditë me dy aeroplanë Presidenti dhe Premieri i Kosovës në Lutjen mëngjesore në Uashington.

Thuhej se vetëm një aeroplan nuk i zinte as shpurat e tyre.

Ndoshta kjo ishte bërë për shkaqe sigurie: në rast fatkeqësie të njërit aeroplan, Kosova të mos humbte të dy kryeparët.

Mirëpo, ata s’u takuan as në aeroplan, as në Uashington, sikur të ishin dy planete.

Zoti ua faltë mëkatet në Lutjen mëngjesore esëll!