Nga shtypi revolucionar ilegal kosovar "Zeri i Kosoves"

Nga shtypi revolucionar ilegal kosovar "Zeri i Kosoves"

Bashkim Gollaku (Kadri Osmani)

FESTA E KUQE

SSot dy diej lëshuan rrezet e veta përdhe
Dhe ngrohtësi e tyre nga ngriti peshë
Gjaku kryengritës ndër dej filloi për t’u nxeh
Dhe cipa pëlciti që sytë na i kishte veshë
O festa e kuqe që na erdhe në prag
Dhe gjakun e ngrirë ndër dej për ta shkri
Na bëre vigjilentë të shohim më larg
Ta ndjejmë afshin e ngrohtë të fjalës-LIRI
Ti- ngrite lart e më lart kazmën e pushkën
Se luftën e kemi pasur për traditë
Gjyshërit na e lanë trashëgim-hutën
Qëlloje në ballë armikun në pritë
E sillet vallja me rroba kombëtare
Edhe jehon surlja e tupani buçet
Po vjen fitorja për botën proletare
Armiku e ka ulë kokën përdhe e s’flet
Armik- dorëzohu në emër të populli!
Lësho përdhe armë edhe bajoneta
Fitorja është e jona tërë motit
T’erdhi fundi armik të shuhet jeta


FITORJA JONË

Nëntëdhjetë e nëntë herë na i thyen gishtërinjtë
S’bëzamë!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na e rrjepën lëkurën
Nuk ofshamë!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na e thyen kurrizin
S’u rrëzuam!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na i thyen brinjët
U mësuam!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na e shtypën kokën
S’u përulëm!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na e thyen mjedisin
S’u përkulëm!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na i thyen këmbët
S’u gjunjëzuam!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na e prenë gjuhën
Nuk belbëzuam!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na poqën në hell
Hellin e fikëm!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na shpuan në dell
E shuam zhigun!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na përvëluan me valë
S’u përvëluam!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na dogjën në zjarr
U farkuam!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na ngrinë në akull
Nuk u ngrimë!
Nëntëdhjetë e nëntë herë na lanë të vdekur
U përtërimë!
Edhe nëntëdhjetë e nëntë herë të na zhdukin
Do t’luftojmë!
Edhe nëntëdhjetë e nëntë herë të na korrim
Do të fitojmë!

GJUMI VIGJILENT

Ti flenë duke u përkundur në ëndrrat e lumtura
I buzëqeshur duke i shtrënguar ëndrrat e bardha në gji
Mendimet laramane marrin përpjetë si flutura
Shëtit globusin me shpejtësi rrufeje si në magji
Dhe e din se te dera qëndron si statujë fantazma
E zezë si futa e me dhëmbë të zgërdhirë si dreq
E duke e rrahur kokën e vet me grushte- çfarë hata
“Me çfarë guximi këta i thonë çdo të mire mirëmbeç!?”
Edhe vazhdon gjumin vigjilent dhe ëndrrat e idealit
Që nuk ka fantazmë as dreq që askurrë mund t’ lidh
Fluturon i lirë qiellit të vrerët sikur Sokol Malit
Dhe në vazhdim njënganjë problemet shkon duke i zgjidh


QËNDRO GOLLAK

Kur rigon e fryn era
Edhe tufani si rrebesh
Kur ulërinë ujku te dera
Mos u mërrol as mos qesh
Ngriti kreshtat lart qëndro
Rrëzës sate Shkëlzen Drini
Të ujit dhe të fresko
S’ka ç’të bën flaka as tymi
Bukurosh si lule livadhi
Kush t’u sul i dole haku
Mbi kreshtat tua Sokol Mali
Në mal e n’vërri Luan Gollaku
Ah, qëndro Gollaku im
Edhe tregoi botës mbarë
E lësho zërin jep kushtrim
Se ke fatosat atdhetarë
 

(“ZËRI i KOSOVËS”, ORGAN I GRUPIT REVOLUCIONAR,

Nr. 1. shkurt, 1974 dhe Nr. 2. prill, 1974)

Ju mund te jeni aktiv me komente per shkrimet e Kadri Osmanit ne Forum, duke klikuar KETU! Qe te postoni mendimet dhe komentet e juaja, ju duhet te regjistroheni!