|
Pozita
inferiore ka detyruar shumė segmente nė shoqėri tė
marrin punėn nė dorėn e tyre dhe tė bėjnė veprime qė
nuk janė nė pajtim me standardet normale tė rrethit
ku jetojnė dhe veprojnė. Tė tillėt rrethi nuk i
vėren, por dhe kur i vėren nuk i kupton. Ata si tė
tillė nuk mund tė zėnė vend nė mozaikun e quajtur
shoqėri, ndaj me fjalėt dhe veprimet e tyre
imponohen, shtyhen me bėrryla pėr tė krijuar
hapėsirė edhe pėr ta. Kėshtu, femrat pėrdorin
shminkėn, take tė zhurmshme dhe zbukurime tė shumta
ekspresive; ēunat pėrdorin guralecė pėr tua hedhur
kalimtarėve, pėr tua tėrhequr vėrejtjen atyre. Ata
pėrdorin edhe kapela e rroba ekstravagante, frizura
ēoroditėse me ngjyra e figura tė pakuptueshme si
shenjė identifikuese dhe si rrebelim ndaj ofertės sė
shoqėrisė e cila nuk gjen kohė pėr ta dhe nuk
kujdeset pėr ta. Pėr kėtė dhe arsye tė ngjashme ata
shprehin cilėsitė e tyre para auditoriumit: nė
familje, shkollė, rrugė e kudo tjetėr. Me tė njėjtin
qėllim, por me mjete tė tjera, pėr fat tė keq,
imponohen dhe zhurmojnė edhe politikanėt. Ata nė
mungesė vlerash e cilėsish, nė mungesė programesh
konkrete prej lideri dhe qeveritari, pėrdorin
sllogane, epitete, rekuizite e ēka jo, pėr tė fituar
simpatinė dhe besimin e auditoriumit, tė elektoratit
dhe tė qytetarėve nė pėrgjithėsi. Pėr fat edhe mė tė
keq, ngjashėm veprojnė edhe shumė njerėz
akademikė, shkencėtarė e pedagogė, tė cilėt nė
mėnyrė mafioze, duke shfrytėzuar pozitėn nė
shoqėri, sigurojnė (blejnė) tituj shkencorė, pėr tė
treguar dhe dėshmuar nė shoqėri peshėn dhe cilėsinė
e tyre (qė nė fakt mungon). Kjo modė dhe ky trend nė
shoqėrinė tonė, edhe pse ka ekzistuar edhe mė herėt,
tanimė ka marrė pėrmasa shqetėsuese. Zakonisht,
manifestimet e tilla janė tė pranishme nė kombet,
shoqėritė dhe bashkėsitė e vogla, tė cilat dobėsitė,
mosdinjitetin, ngurtėsinė, injorancėn dhe pasigurinė
e tyre e kamuflojnė me rekuizite,
tituj dhe sllogane tė ndryshme.[1]
Pėr fat tė
keq, ky trend, ritėm ka filluar tė manifestohet me
tė madhe edhe
brenda bashkėsisė islame nė botė dhe te ne. Duke
stėrtheksuar pėrdorimin e titujve, tė slloganeve dhe
tė rekuzitave, ata janė aktivė me qėllim tė
legjitimimit tė fuqisė sė tyre brenda grupit konkret
shoqėror. Imitojnė partitė politike dhe veprojnė
sipas lojės sė tyre prej lideri.
Pėr kėtė qėllim, pėrdoret shprehja e plotė
efendi, apo e
shkurtuar ef.,
haxhi apo
h.,
hafiz apo
hfz., mulla
apo m. (nga
mewla), magjistėr
/ master
apo mr.,
doktor apo
dr.. Kėto
shprehje vendosen para emrit apo ndėrmjet emrit e
mbiemrit, sikur me kėtė dėshirohet ti jepet
infuzion personit tė caktuar, sikur dėshirohet ti
jepet fuqia dhe shkelqėsia e cila natyrisht dhe
faktikisht i mungon atij personi. Nuk u mjafton
stėrtheksimi i titujve, por blejnė ahmedije
me lidhje dhe
ēanta tė posaēme, blejnė rroba
tė shtrenjta,
kravata
speciale, vetura
tė shtrenjta dhe
me xhama tė errėt, pėr tu imponuar para
auditoriumit me vlera tė huaja, sepse u mungon vlera
e mirėfilltė brenda e tyre. Nuk
ėshtė larg edhe koha kur disa besimtarė do tė
shtojnė epitetet Agjėroj tė hėnėn dhe tė enjten
apo shkurtesėn AHE, Jam nė itikaf
apo shkurtesėn JI, Fali namaz nate
apo FNN.
Ta
imagjinojmė Ebu Bekrin, Omerin, Osmanin, Aliun r.a.
para vetes! Ta imagjinojmė Hasan Basriun, Ebu
Hanifen, Imam Maturidiun, Ibn Hazmin, Ibn Haldunin,
.. Kurrfarė titujsh pos atyre qė ua ka dhėnė vetė
populli, rrethi, historia, puna dhe virtytet e tyre.
Kėta emra nuk durojnė dekore tė huaja, dekore
artificiale, edhe pse posedonin lartėsi dhe aftėsi
njerėzore.
Imagjinojeni
sikur Ebu Bekrit etj. tu thoshim para syve: Hafiz
Ebu Bekri, Haxhi Ebu Hanifeh, Mulla Shafiu, haxhi
reis efendi, haxhi mufti efendi, dr./mr.haxhi Filan
efendi Filani, etj.etj. Vallė nuk i dinin ata kėto
apo manipulime tė ngjashme? Vallė, nuk iu pėlqenin
atyre epitetet dhe fjalėt e mėdha, edhe pse ata
kishin dinjitet ti bartin ato? E qartė, shminka
ėshtė e nevojshme pėr personalitetet e
padėshmuara, tė dėshtuara nė profesionin e tyre,
nė jetėn e tyre.
Ndoshta do tė
duket e vrazhdė, ndoshta do tė tingėllojė
jokėndshėm, por ku qėndron dallimi ndėrmjet elites
politike, shkencore e fetare dhe elites sė
shpėrfillur (lypsarėve etj.)? Politikanėt abuzojnė
me fondet publike dhe me pozitat politike, pasurohen
dhe shndėrrohen nė bosė tė paprekur. Shkencėtarėt
abuzojnė me dijen dhe me ata qė e kėrkojnė dijen;
shesin nota dhe nuk pėrgatiten pėr punėn e tyre.
Hoxhėt abuzojnė me detyrėn e imamit, ēdo gjė e
komercializojnė vrazhdė: leximin e Kuranit, lutjet
e ndryshme, Jasinin, hatmen, duanė e dhėndrrit, dhe
mė e dhembshmja, shkruajnė hajmali. Nė shikim tė
parė janė gojėmbėl, janė mjaft teatral para masės,
por nė tė vėrtetė pak punojnė kurse shumė fitojnė.
Kėsaj
gjendjeje mos i thuani amin.
Nė kritikėn drejtuar shtresės fetare fjala ėshtė
pėr njė shtresė jo fort tė vogėl, por megjithatė
jo tė gjithė. Fjala ėshtė pėr ata qė lehtė
dallohen: hedhni njė shikim para 10 vitesh dhe
sot; shikoni pasurinė e tyre atėherė dhe sot;
shikoni angazhimin intelektual tė tyre atėherė
dhe sot, dhe tė ta gjeni diagnozėn aty pėr aty.
Fjala ėshtė edhe pėr ata qė detyrėn e tyre e
kanė shpėnė vetėm nė hapjen dhe mbylljen e derės
sė xhamisė, nė udhėheqjen anemike tė xhematit
duke e shdnėrruar vetveten nė vorraxhi e jo
edhe nė atė tė mėsuesit, edukatorit. Alternativa
ėshtė e qartė dhe e dukshme. Ajo qėndron te
njeriu i ri, i arsimuar gjithanshėm, besimtar
dhe i sinqertė, duke vjelur nga e kaluara vetėm
elemente tė vlefshme.
(Shkrimi ėshtė
pėrshtatur nga:
http://www.edintule.com/index.php?id=63).
|