|
Ne emer te Zotit, rruga e vizites e
kishte sjelle ne Pemetoren e njohur te
pazarit. Jo qe te kerkonte ndonje lemoshe,
ose ndonje instruksion psikologu, por
ndonje fjale te mire per te gjetur ndihmen
sipas
mirekuptimit njerezor. Nuk ishte ai,
pra, nga ata qe tregojne pamundesine,
shendetin e lige ose pleqerine. Por, ishte
me besim dhe me energji te plote
shendetsore e me nje ngritje patriotike;
ishte nga Drangoja e Shkupit. Me qellim u
permend Drangoja, jo qe te tregohet se aty
me nje veshtiresi te jashtezakonshme
jetohet dhe banoret e saj te ofrojne
mikpritje te ngrohta e te perzemerta (ku
ende nuk ka vdekur buka e grykte dhe
konaku) por qe te behet me dije se aty
jeton Agron Gjini i cili (sic dihet) eshte
studente qe ndjek qe nga viti 1988
studimet filozofike ne vendin e Ptolemeut.
Dhe se atehere kur pat shkuar - kishte nje
entuziazem te papershkruar, sepse,
mendonte, si student do te kishte mundesi
per te gjetur pa ndonje veshtiresi ndihmen
vellazerore, te cilen do t'ja ofronin
drejtoret e kesaj treve… Mirepo, i doli
krejtesisht ndryshe…!
Ai e di me se miri se si i doli: fitoi
rutine duke bredhur, duke kerkuar ndonje
ndihme, e cila do t'i ndihmonte, sepse
ishte i bindur se pa e gjetur ndonje
drejtor me pasuri te patundshme, gjithnje
do te mbetet te merret me veteveten, por
jo edhe qe t'i vazhdoje studimet…
Megjithekete, ai e di me se miri se cfare
jane premtimet e kota, sepse te tilla
premtime gjate ketyre kater vjeteve kishte
mjaft, por e di gjithashtu, se duhet
ruajtur durimin, nuk duhet nervozuar…
Prandaj, sic u pa, edhe ne Pemetoren e
pazarit fliste ngadale, i qete, e duke
buzeqeshur. Kurse komercialisti i
Pemetores, Demush Topani, krejt cka mund
t'i thote rreth ndihmes permblidhej
me:"Do te angazhohemi, do te therrase
drejtorin e Pemtores nepermjet telefonit
dhe do ta luse te beje perpjekje te te
ndihmoje. Premtimi i komercialistit ishte
si nje shprese dhe ai e shprehu
ate me buzeqeshjen e zakonshme…"
Aq kishte mundesi ai, aq beri.
E pse iu desht pikerisht Pemetorja e
njohur e pazarit, ate me se miri e di ai.
Sepse, u tha, qenka vendi ku praktikohen
obligimet fetare dhe ai vend qenka i
njohur pernga devotshmeria, te cilen
devotshmeri po e poseduaka vet drejtori i
kesaj Pemetore, si dhe punetoret dhe
bashkemendimtaret e tij. E, kjo, prej
atehere kur nga fjalimet e tyre eshte
proklamuar se therrasin ne sferat e
interesit te pergjithshem…
Se a eshte kryer ai premtim i
komercialistit, tash eshte pak si veshtire
te dihet, sepse numrat telefonik qe i
posedon ku drejtor, jane aq shume sa qe
arrijne deri ne Turqi, e kush e di edhe ku
tjeter?! Keshtu thuhet, prandaj kerkesat
per mirekuptim me telefon kushedi se a
mund te arrijne…Por edhe nese arrijne
sinjalet telefonike, kushedi a mund te
gjendet aty per aty ai te cilit do t'i
orientohej kerkesa per mirekuptim. Ai mund
te kete edhe pune te tjera te rendesishme.
Nuk mund te jete vetem rasti i Agron
Gjinit me rendesi per drejtorin e kesaj
Pemetoreje, sic e quajne ndryshe Perkush
Qepa, sado qe ai rast, si i rendesishem,
iu imponua autorit te shtroje ne kete
menyre te reportazhit duke I siguruar
shenimet jo vetem nga ai moment i dialogut
mes studentit dhe komercialistit, por edhe
sugjerimet subversive te psikologeve te
ketij kolektivi privat te pazarit.
Sic u mor vesh, Perkush Qepa nuk ishte
aty, nuk ishte ne zyre. Por ate e
zevendesonte Terkush Lakna, qe kryen punen
e marketingut per mbrotjen e ketij
kolektivi te psikologeve pazarqinje, pune
kjo me rendesi per funksionimin e kesaj
Pemetore, per te cilen mund te thuhet se
ka nje pervoje, se e realizon ate funksion
me te cilen i ben respekt e nder jo vetem
vizituesve, por edhe gjithe atyre te cilet
kerkojne te blejne miell te tipit
"850". Po ashtu e shfrytezoj
rastin qe t'ju them se Perkush Qepa dhe
Terkush Lakna kane marredhenie te ngushta
e reciproke me dyqanin e Merkush Lepakut (i
cili dyqan gjendet pertej Kulles se vjeter).
E pse pikerisht me Merkushin? Kete me se
miri e di Elvis Prisli, Tina Tarneri dhe
Majkell Xheksoni, qe dohere i kishin pasur
tifoze te avanturave te ndryshme…
Kurse ata qe kerkojne miell te tipi
"400", nuk kemi si te mos e
theksojme faktin se kjo Pemetore ka bere
perpekje per te fut hipnoze nder ata qe
per ushqim kerkojne miell: Tip
"400".
Ndersa, numri i atyre qe shkojne per te
blere miell te tipit "850", nuk
eshte aq i madh: njemije e nenteqind. Ata
ne fillim e shrytezonin te drejten per te
marre pa pagese nga nje shishe vaj. Mirepo,
keto dite edhe vaji ka kaluar ne pagese, e
kjo nuk eshte aspak cudi kur dihet se aty
me nje kername te jashtezakonshme pihet
caji me ullinje dhe te ofrojne mikepritje
me buzeqeshje te rezervuar.
Fale ketyre, Agron Gjini pa se aty nuk
ishte vendi i mirekuptimit, por aty ishte
vendi i interesave te ngushta personale.
Mendoi e s'mendoi, ai vendosi te largohet
nga Pemetorja e Perkush Qepes. Ne dalje e
siper pa se si jashte qendronte nje
skulpture druri, ku ne te mund te shihej
krimbi i shekullit IX. Kjo skulpture u
ishte ekspozuar mushterinjeve me nje cmim
aq te larte sa s'mund te komentohet
ndryshe vec se, sic e komenton populli
keto dite:"PUNA NE ZVICER ESHTE SHUME
E MIRE"
Musa
Lamallari
Shkruar
me 1988
Botuar
ne "Flake" 20 mars 1992
Koment
ju mund te shkruani ne Forum, duke klikuar ketu!
Albanian
Homepage
Shkupi
|
