Zgjedhjet Parlamentare 2006

Pas nje viti pushim, zagoria partiake e BDI-se, permes qatibit Petrit Menaj, perseri leshohet ne avanturen kunder Musa Lamallarit!

Zgjedhjet Lokale 2005

Të dashur miqë! Ju do të keni rast tani t'i keni në net disa shkrime që u botuan në gazetën Fakti me letrën e hapur të drejtuar nga Musa Lamallari kryetarit të BDI-së, Ali Ahmeti. Mbetet ju të vlersoni se a janë ka na shkojnë punët mbarë!

Analiza Politike

WEB FAQE FALAS

Jeni i angazhuar me biznis, keni firme dhe deshironi qe biznesi juaj te ze vend te merituar edhe ne internet, atehere Albanur ekziston per ju...Me reklamimin e juaj ne faqet tona, JU FITONI SHUME!

ADVERTISING AT ALBANUR

Advertising your business using the internet and the World Wide Web is not just about pretty pictures on a computer.

AlbaNur reaches the whole Albanian community throughout the world in real time.  Many of our visitors are from Europe & America, however there is growing traffic from our homeland in the Balkans as there become more internet users.  We strive to have the most up to date local and global issues important to Albanians, to ensure our continued success.  

E-Mail us at  TIM SHKUPI to find out how you can advertise your business at "AlbaNur".

ADVERTISING AT ALBANUR

If your choose to advertise in our site with a Top Page Banner or Centre Page Banner we will give you extra advertising in our top LINKS, which are visited the most 24 hours a day. Also we take care about our partners with special offers throughout the period of time they are with us.
E-Mail us to find out how you can advertise your business at "AlbaNur".

Nuk kam ndërmend të bëj kundër-reagim nga ajo që e kam lexuar në reagimin e z. Petrit Mënaj. As më pak kam ndërmend të arsyetoj letrën time të parë drejtuar z. Ali Ahmetit. Mesazhin edhe ata që nuk më njohin e kanë kuptuar drejtë, por edhe në bazë të sondazheve të mia me personalitete të profileve të ndryshme nga jeta e shqiptarëve të Maqedonisë, jam në epërsi, edhe pse më së tepërmi më ka pëlqyer një mesazh i një mikut tim: “Hiq nuk e kam qëlluar!”.

Janë dy arsye pse paraqitem edhe një herë nga Londra:

E para, paraqitem të jap kontributin tim si shqiptar të mos devalvohen lëvizja, mundi, projektimi dhe lufta e shqiptarëve në Maqedoni. Të mos ndërpritet kontuiniteti i veprimeve politike shqiptare në Maqedoni dhe lufta e gjeneratave të mos shëndrrohet në luftë dhe qerim hesapesh ndërmjet shqiptarëve.

Ndërsa arsyeja e dytë jeni ju z. Petrit Mënaj. Nga fakti se keni një background ku leni shtigje për dialog, keni një edukatë të kierarkisë ushtarake ashtu siç edhe e keni filluar letrën e juaj, por para se gjithash e preferoni dhe e keni në zemër “Bagëtin dhe Bujqësinë” e Naimit tonë të madh. Të mos futem më tepër në detaje, unë si shqiptar me origjinë nga Shkupi, për të gjitha këto, u them FLM dhe nuk i quaj përzierje në punët e brendshme të një shteti, njëjtë siç nuk m’i kanë quajtur punët e mia të “vogla” vëllezërit e mi në Konispol, Zarë, Ksamil, Sarandë, etj, atje ku e ka inspirimin edhe libri im i parë “2001 FUNDI I BOTES”. Dhashtë Zoti që edhe juve malet e Karadakut prej nga kam edhe të parët, të bëhen një inspirim i fortë për ju për ndërtimin e ndonjë libri që do të mbroni idealet e dëshmorëve të luftës që u lindën me lëvizjen e rilindaseve tanë kombëtarë dhe u projektuan në Lidhjen e  Parë të Prizrenit.

Zoti Petrit Mënaj!

Kur flasë për kontinuitetin e shqiptarëve përdori katër fjalë (nocione) të përdorura në fjalorin e përditshëm të gjuhës shqipe. Këto katër fjalë janë që kanë përshkruar ngritjen politike të shqiptarëve të Maqedonisë në këto pesëmbedhjetë vjetët e fundit. Aty ju do të gjeni të gjitha pyetjet dhe përgjigjet e rëndësishme për ndërtimin e një opinioni të shëndoshë për t’i ecur punët përpara me partinë e z. Ali Ahmeti. Ju duhen informata dhe analiza pak më të thella, ju duhet një objektivitet edhe më i madh, ju duhet një superstrukturë e oligarkisë partiake edhe më e shëndoshë, një përgjegjësi kombëtare edhe më e madhe për hirë të dëshmorëve, luftëtarëve të vërtetë, invalidëve, të varfërve dhe bonjakëve, që unë e shoh se ju mungon, jo pse informacionet mund të shtrembërohen deri sa të vijnë në Londër, por shpesh ndodh mediat, gazetat, tv-it si në Tiranë ashtu edhe në Prishtinë citojnë “Reuters” për ngjarjet e shqiptarëve dhe jo ndonjë agjenci shqiptare. Hulumtoni pak më thellë dhe ju do t’i gjeni të gjitha përgjigjet për këto. Kurse për ato që do të përmendi më poshtë, lirisht shkoni pyetni pushtetarët e BDI-së dhe le të më demantojnë ata se nuk është ashtu? Le të me më flasin me argumente dhe jo me arsyetime se si ka qenë korrupcioni në kohën e PPD-së dhe PDSH-së.

Ndaj, kur shkruaj, çdo germë shqipe, para se ta hudhë ne letër, e fusë në kandarë. Me përjashtim të katër personave që qëndrojnë në kryesinë e BDI-së, me të cilët nuk kam pasur rast të takohem ndokund, por që kam dëgjuar fjalë miradie nga disa qarqe, duke përjashtuar rininë nën moshën 30 vjeçare që graviton në BDI, të tjerët i njoh shumë mirë. Janë të konvertuarit që janë shëtitur herë në PPD, herë në PDSH, herë te Mullahi, herë te Qullahi. Kurse natyrën e partnerit të koalicionit të partisë së z. Ali Ahmeti e njoh shumë më mirë nga fakti se 10 vjetë ua kam munduar trurin narcisoid nëpër seminare. Tani ju informojë nga Londra se truri narcisoid me të konvertuarit kanë lidhur besën djallëzore për t’ua tkurrur idealet duke ua ulur pazaret. Por, nuk jam i obliguar gjithnjë t’ua shpjegojë se si?

Një grup apo parti e dalur nga një konflikt, nga një luftë e nisur, por e ndalur në gjysëm, që u nënshtrohet zgjedhjeve dhe verdiktit të qytetarëve, do të thotë se ky grup (parti) ka pranuar demokracinë dhe ligjet e saj. Ky pranim do të thotë se aty tani pushon se funksionuari “Bagëtia dhe Bujqësia” dhe fillon përgjegjësia, raporti i të zgjedhurve me zgjedhësit. Aty matet në kandar gjithçka, çdo lëvizje, çdo sjellje, çdo paraqitje, etj.

Në këtë kandarë më e zëshme bëhet opozita, oponentët të cilët shpesh ndodhë që edhe ofendimet personale dhe sharjet i bëjn pjesë të propagandës së tyre. Edhe kjo është normale, pse kjo ndodhë edhe në disa demokraci me traditë të vjetër demokratike, por në këto vende kampanjat e ashpra nuk transferohen në qytetarë dhe nuk ndërsehen budigardat kundër njëri-tjetrit, mbeten në nivel të atyre që kërkojnë të zgjedhen, kurse qytetarët me votën e tyre mbeten bossat që do të vendosin për kandidatin më të mirë në fund. Mirëpo, në kandarë, gjatë gjithë kohës së procesit zgjedhor, si forcë relevante mbetet fuqia e informacionit, që jepet përmes mediave elektronike dhe mjeteve tjera të informimit, që shpesh ndodh në to të thirren gazetarë dhe analistë, artistë dhe shkrimtarë, njerëz të shou biznesit, etj., por ndodh të intervistohet edhe ndonjë politikanë i huaj. Kjo kategori njerëzish që do të matë ose jape vlerësime në kandarë nuk ka ambicie t’ia merr pushtetin partive që janë në garë. Kjo kështu ndodhë në vendet me traditë demokratike. Kurse nëse kjo ndodhë te ne, ne harrojmë garën dhe mirremi me konspiracionin se në shërbim të kujt ke ajo deklaratë, deri sa shkohet edhe me larg, të diskretitohen, por nëse ka fuqi, edhe te kërcnohen…

Zoti Petrit Mënaj!

Deklarata e z. Hashim Thaqi, qe unë nuk bëjë dallim mes Hashimit, Ramushit, por edhe Alisë, që janë elitë e një gjenerate që kundërshtuan konceptin e paqës se Talutit (pas konferencës së Dejtonit) në Kosovë, ju prinë ndryshimeve politike dhe luftarake për të larguar me luftë çizmen serbe nga Kosova (lexo: biblën, kur’anin, historinë e Davudit), por që e kam parasysh edhe teorinë e Hobsit në këtë trekëndësh, kur bie fjala kush duhet të jetë i pari, unë pikërisht atëherë i nënshtrohem demokracisë, vullnetit të zgjedhsve shqiptar, bëhem qytetar i disciplinuar, e asnjëherë nuk bijë në grackë të përkrahi njërin e të shaj tjetrin, apo të jem oportunistë, të heshti ose të mos ja them të vërtetën të parit kur mendoj se disa punë të tij (me ose pa fajin e tij) po i çalojnë mbrapshtë. Ndaj deklaratën e Hashimit unë e marr si këshillë vëllezërore, jo si përzierje në punët e brendshme, e shoh me atë sy siç “ju i shihni ndryshimet në Maqedoni”. Nuk e marr si përkrahje të opozitës, por e marr si një shqetësim për një kategori njerëzish që kontribuan në luftë dhe janë lënë pas dore, e marr si këshillë se pas konfliktit te vitit 2001 oligarkia pushtetare e BDI-së nuk guxon të përdor të njëjtin fjalor politikë  të oligarkive të mëparshme partiake: “Do të realizojmë marrëveshjen e Ohrit – jemi ka hecim para…” Ose, të priten momente, të ndodhin zgjedhje ose ngjarje politike që të bihet ndonjë ligj me mendim se po bëhet diçka. Mos vallë, xhirollogaria e komunës së Studeniçanit do të zhbllokohet vetëm atëherë kur do të fitojë kandidati i BDI-së? A e dini sa keq është kur qytetarët gjinden përpara situatave të tilla dhe e drejta për ujë të pishëm në këtë anë bëhet haraq i zgjedhjeve? Ose, mos vallë, edhe një herë, në atë anë do të na përsëritet e 98-ta?

Kjo lojë dhe ky fjalor politik i ka takuar oligarkive të mëparshme partiake: PPD-së, ku në fillim të viteve 90-ta kanë gravituar mbi 80 për qind të qytetarëve shqiptarë dhe ka qenë lëvizje, PPD-së së Alitit, kur ka qenë vetëm parti “pritje” dhe mund institucional në sistem dhe perpjekje se shqiptarët janë për dialog, PDSH-së së Xhaferit, kur ka qenë eufori nacionaliste me revoltë kundër “pritjes” dhe projekt për thyerjen e oligarkisë proserbe në administratën shtetërore në Maqedoni. Kjo është periudha para luftës.  Nga kjo mund të konstatohet se unë nuk dua te mirrem me dështimet, grackat, korrupcionin, ofendimet dhe sharjet që kanë ndodhur në të kaluarën. Kësaj radhe jam edhe më positivë dhe dua nga të gjithë të mbrohet kontuiniteti i partive politike shqiptare që kanë vepruar që nga fillimi i viteve të 90-ta, por duke mos i harruar edhe levizjet dhe grupet ilegale gjatë gjithë periudhave, e kështu me radhë. Ngase flamuri shqiptar ka valuar në sheshin e Shkupit ne vitin 1991 dhe jo në Tetovë në vitin 2005. Pra, ta kujtojmë fjalën  e Gjergjit tonë të madh:”Lirinë nuk ua solla unë, por atë e gjeta në mjedisin e juaj!” Ngase vetëm kështu ne bëhemi të mëdhenjë në thjeshtësi për ta arrit Zgjerimin e Shqiptarëve, duke ndërtuar ura për respekt ndaj njëri-tjetrit, për ndertim të një të ardhme edhe më të mirë për qytetarët shqiptar. Nëse e hudhim krejt poshtë atë që është bërë brenda atyre viteve, do të thotë devalvim i vet luftës se 2001-shit dhe i vet BDI-së së z. Ali Ahmetit, qe lindi si nevojë kohe dhe trendi për një pozicionim tjetër të shqiptarëve në fillim të mileniumit të ri. (Njëjtë siç pohoni edhe ju!)

Tani kemi periudhen e pas luftës.  Më kujtohet një qendrim i kryeminstrit Tony Bliar, me rastin e luftës në Irak, përkundër sondazheve negative të kësaj lufte në Britani:”Rruga për paqe – ndonjëherë është gatishmëri për luftë!” Ju e dini, siç thuani edhe vet, të gjithë ju përgjigjëm luftës, të gjithë kontribuam sa mundëm. Është e vërtetë se z. Ali Ahmeti sot i fryn “puizave të paqes”, është e vërtetë se Perendimi nuk është në konflikt me z. Ali Ahmetin. Perendimi është në konflikt me mentalitetin e disa liderëve partiak që nuk tërhiqen dhe mendojnë se edhe një herë mund të kthehen. Është në konflikt me krimin e organizuar, korrupsionin, kontrabandën, trafikimin, vrasjet, etj., që mund t’i hapin rrugë terrorizmit të importuar nga jashtë, që shpesh ndodh këto anomali rrënjët t’i kenë në eshallon qeveritar, pavarësisht se cila parti është në pushtet. Ngase Perendimi respekton ligjet demokratike dhe vullnetin e qytetarëve. E BDI-ja sot e ka atë, njëjtë siç e patë PDSH-ja në zgjedhjet lokale në vitin 2000. Ju nuk e dij se a keni informata se çka ndodhi në vitin 2000? A ju ka mbërri gazeta Fakti atëherë në Tiranë? Mua më duket se e njëjta është ka përseritet me BDI-në. Në momentin kur nuk ka nevojë të dhunohet vota shqiptare, në momentin kur BDI-së nuk i duhet fitorja 9 me 1, në momentin kur Nevzat Bejta fiton kundrejt Sulejman Rushitit 10 me 0, atëherë edhe Perëndimorët, por edhe miqt tanë në Londër dhe Washington, do të shohin se diçka puna nuk është në rregull. Ngase demokracia e ka nje barometër dhe një kufij, edhe pse sipas Churchill-it është, “e keqja më e mirë prej qeverisjeve tjera të këqija”. Ndaj jo rastësisht tani mirren iniciativa për rishqyrtim dhe ndryshim të ligjeve zgjedhore, ndërsa ju në Tiranë e dini se krejt lufta dhe ankesat edhe atje janë në lidhje me pakot ligjore për zgjedhje.

Unë dhe çdo shqiptarë ka të drejtë t’i thotë z. Ali Ahmeti:”Mos permend kafe, por  merre hisen tende dhe  nisja punës në vepra, zbrit në tokë,  se ke zbrit nga mali”. Përkthyer shqip, mos u ndiej inferior, mos përdor zhargonin politik të oligarkive të mëparshme, ngase jemi në periudhën e pas luftës, kemi lënë vitin 2001 para katër viteve. Unë dua ta shoh z. Ali Ahmetin të rri në pozicionin e të fortit, në pozicionin e liderit që ka zbrit në tokë nga mali dhe ndanë shqetesimet me të gjitha shtresat e shoqerisë shqiptare në Maqedoni, por në rend të parë, me ata që e kanë merituar më së shumti, luftetarët e vërtetë të lirisë, që si thuani ju “nuk bën luftë për vete”, të edukojë brezin e ri partiak, të mos sillen si kauboja kur një nevojtar u troket në dyer, kur ndokush nga Londra ose Brukseli ua cingerron telefonin për çeshtje të pronës, decentralizimit, që të informohen se ku është pengesa që nuk mund të jetësohen kontestet e fituara gjyqesore, se për celularët as mos të flasim, se edhe partiaku më i vogël ia mban mbyllur numrin kolegut të tij, që nuk është praktikë dhe kulturë demokratike. Ministri shqiptare te mos bej diskriminim ndaj gazetarit pse eshte shqiptare. Intelektualit që ka dhënë kontribut në ngritjen e kulturës shqiptare brenda dhe jashtë vendit për më shumë se 30 vite të mos i kallzohet uniforma nga ata që unë i quaj “ushatrë të Sollanës”.  Kur të mbyllet një gazetë e pavarur shqiptare në Maqedoni, siç ndodhi me Fakt-in, pavarësisht rrethanat, dua të shoh oligarkinë pushtetare të z. Ali Ahmetin të shqetësohet, të interesohet, për hallin e atyre që janë të punësuar aty, që mbajnë familje, njëjte siç e bëri Bleri me rastin M Rovers. Prej varrimit të Papës kthehet menjëhere në Birmingham ta ndaj shqetësimin e punëtorëve të M Rovers. Sepse edhe Fakti ka luajt rolin e vetë si para, gjatë dhe pas luftës dhe ka thyer terrin informative në Maqedoni. Dikush do të thotë se kjo nuk mund të bëhet te ne. Unë them se mundet: Duhet vetëm të zbritet në tokë dhe të ketë vullnet dhe dëshirë, të mos ndihemi të mëdhenjë në arrogancën pushtetare. Ne nuk kemi kohë të presim deri sa të trandet blloku tjetër, shkurt dhe shqip, edhepse “Marrëveshja e Ohrit” është e keqja më e mirë prej të gjitha të këqijave, ndaj nuk na duhen situata konfliktuoze të ndodhin që ajo të realizohet, e as më pak ndërrimi i gjeneratave politike shqiptare në pushtet administrativë të tregohet si rezultat i saj.

Zoti Petrit Mënaj!

Ju shkruani “sa sa e njoh organizimin dhe zhvillimin e luftës”. Eshtë e vërtetë se nuk e njoh organizimin e kryengritjes se z. Ali Ahmetit, nuk kam qenë dhe qelluar aty ta njoh prej së afërmi organizimin e saj, as nuk kam dëshirë të pretendojë se jam ekspertë i kësaj fushe, por të jeni i sigurtë se edhe unë bëj pjesë në “qyqaret” e diasporës, siç ka qejf të na quaj zëdhënsja e BDI-së, ngase ajo ka harruar se ne jemi “qyqarët” që kontribuam kryengritja e z. Ali Ahmetit të shëndrrohet në luftë të përgjithshme të shqiptarëve në Maqedoni, pikërisht vullneti i shqiptarëve dhe maturia e  liderit të PDSH-së ishin ato qe sollën takimin ne Prizren, përkundër imazhit të keq dhe kundërshtimit të faktorit ndërkombëtar në fillim. Të gjithë së bashku arritëm edhe në një kthesë historike, që ishte një mesazh shumë i fortë për NATO-n dhe Evropën se çështja shqiptare do zgjidhje si tërësi në Ballkan.

Kjo akoma është aktuale, ndoshta në ndonjë formë tjetër, por ne kemi në duar vetëm biletat e rezervuara për trenin që quhet “PROCES INTEGRUES”. Do t’ua kujtojë një deklarte të ish kancellarit gjerman Kohl:”Në Evropën e bashkuar me Gjermanin e bashkuar”. Por në Gjermanin e Kohl-it-it nuk kishte diktaturë (në rastin tonë diktaturë e heshtur), as folklorë gjerman, as raste të vrasjeve të pandriçuara, as atentate politike, nuk kishte shantazhe mbi mediat dhe mjetet e informimit, nuk kishte zgjedhje të dyshimta, as bojkote, as korrupcion, as arrogancë pushtetare edhe atehere kur vet kryeministri gjerman gjuheshte me vezë, kurse mund të paramendohet se çka mund të ndodhë në mjedisin tonë nëse ndonjë nga liderët në Tiranë, Prishtinë apo Shkup gjuhet me vezë!? Ngase ne u frym “puizave integruese parciale”, mundohemi të formojmë kombe të reja, ndërsejmë klanet me klane, vëndojmë kritere që antivlera ta shitet si vlerë, na vriten njerëzit dhe nuk dijmë se kush janë vrasësit, nuk ekziston asnjë komision i hetuesisë, lënda mbyllet që ditën kur ndodh vrasja, shkrimet kritike te intelektualeve i marrim joserioze, ose vetë intelektualët me sytë akull përjetojnë mjerimin e Migjenit dhe nuk guxojnë të dalin nga heshtja e gropës publike të përballen me këto dukuri negative, rininë jopartiake e detyrojmë të largohet nga vendlindja, gjithsecili pyet në heshtje për parat në euro që i janë ndarë nga qeveria të akuzuarit për krime lufte, L. Boshkovski, kurse shumë shpejt e harruam Lubotenin, viktimat Rami Jusufi, Sulejman Bajrami, Muharrem Ramadani, Atulla Qahili, të tjerat viktima në Shkup dhe Tetovë, sikur ata te jenë nga Tunguzia. Tani pyes: Ka ndonjë komision që është themeluar nga qeveria (them nga qeveria) për dëmshpërblim të viktimave shqiptarë? Këtu është shkaku pse Maqedonia është larg Evropës dhe pse i refuzohet emri? Herëdokurdo me ligjet e BE-së familjet e të dëmtuarve,  pronarët e tokave të trashëguara nga të parët e tyre, vakufet, etj, nëse jo në gjyqësinë e Maqedonisë, në gjyqësinë evropiane do të fitojnë drejtësinë e tyre. Kjo kështu ndodhë kudo në botë. Kujtonie dëmshperblimin që u detyrua ta paguaj qeveria e Gadafit për rrëzimin e aeroplanit Panama Airlines gati dy decenie më parë. Unë jam thellë i bindur se rinia shqiptare një ditë (edhe pa BDI-në e z. Ahmetit) do të dijë t’i çoje këto punë deri në fund. Në drejtësi dhe ligje nuk ka kompromise momentale për hirë të mbijetesës së një koalicioni, ose në rastin tonë, një partneriteti iluzor.

Ne fund, zoti Petrit Mënaj

Reagimi juaj po bëhet shkas të përserisë vetveten time dhe të ju them se mund ta zbërthejë fenomenin e luftës, mud te dij shkaqet e saj,  revoltën e njerëzve ku frymohet shqip, rebelimin e shpirtit që në ilham e di se çka do të ndodhë me ne, kush do të bëhet pengesë në “ZGJERIMIN E SHQIPERISE KRAHAS ZGJERIMIT TE EVROPES”. Unë këtë e kam bërë shumë para se të filloj lufta në Maqedoni. Cdo herë kam shkruar për të ardhmen, për perspektivën, për synimet e “Zurretit Ilir e Miletit Skenderbeg në Ballkan”. Shtatë vjet perpara luftës kam shkruar se bërthama që vetrrotullohet do ta shkruaj fitoren e shqiptareve: SHQIP. Do të rrënojë Piramidën e labirintheve sllave dhe greke. Me sa dij edhe shifrat që kam dhënë aty përputhen plotesisht me luftën dhe paqen si në Kosovë ashtu edhe në Maqedoni. Unë nuk dyshoj aspak në ardhmërinë e shqiptarëve (me ose pa z. Ali Ahmetin), por kam shqetësim, edhe pse jam në Londër, të mos mbesim vetëm punëtorë krahu në proceset globalizuese që po ndodhin sot në botë e që kufijt po i vëndohen në Afganistan!

P.S.

Nuk do të paraqitem më me këso temash, do t’i lë rehat të punojnë, kam punë edhe me të mençme se kjo. Por ata që dojnë të japin ndonjë koment, të më perkrahin ose të mos pajtohen me mua, mund të më shkruajn në adresen time poshtë?

www.albanur.net

albanur@tiscali.co.uk

Musa LAMALLARI, Londer

Albanian Homepage Shkupi