FSHATI MJAK MES KUFIRIT ARTIFICIAL KOSOVE – MAQEDONI DHE FOLKLORIT BURIMOR SHQIPTAR

Ndaj kur permendet edhe sot demarkacioni i kufirit mes Maqedonise dhe Kosoves, ndër shqiptarët e kësaj ane, që sot janë kudo, në shqiptari dhe diasporë, ngjallë neveri, siklet, kujtesa të historisë nga e kaluara e largët dhe e afërt. E historia e afërtë është lufta e vitit 2001 në Maqedoni dhe krismat e para në Tanushë kundër marreveshjes sllave mes Beligradit dhe Shkupit, mes Borisit dhe Gjingjiqit, kurse më e keqja ishte heshtja e kuazi-patriotëve shqiptar, që për komoditetin e interesave te tyre miskine e votuan këtë marrëveshje në Parlamentin e Maqedonisë. Kjo histori është kështu dhe nuk është ndryshe dhe nuk ka ikje nga përgjegjësia historike e ca liderëve shqiptar kur në pyetje është ndarja e kësaj ane me kufij artificialë mbi kurrizin e shqiptarëve, të cilët dem baba dem nuk kanë njohur kufijtë e askujt në këto anë. As statusi i Kosoves, as fitorja e Pirros e disa shqiptarëve për një kthesë tjetër në qeverinë sllavo-bullgare, as grupi negociatorë i Kosovës nuk do të mund të mposhtin vullnetin e shqiptarëve të kësaj ane që të jenë të bashkuar nën një jurisdikcion që e ka emrin VETEVENDOSJE. I vetmi politikan është Albin Kurti që më së miri e ka kuptuar këtë histori dhe i vetmi është ai që e shpjegon më së miri kolonizimin e ri të tokave shqiptare nga UNMIKU në interes të kolonistëve te ri serb dhe drojen e UNIMKUT për të mbetur sa më larg nga këto zona, por duke zgjeruar komunen e Kllokotit pamëshirshëm dhe me pelqimin e grupit negociatorë kosovarë.

Gjitha historitë dhe luftat e shqiptarëve më së miri janë ruajtur nën ritmin e tingujve te telave të ciftelise dhe sharkise. Vetëm për një arsye: nën ritmin e artit te folklorit burimor shqiptar nuk ka kompromise te pista. Nuk ka interese të grupeve politike, të partive, nuk ka korrupcion, krim të organizuar, nuk ka vend qe turpi, krimi, dredhia dhe tradhetia të shpërblehen dhe të glorifikohen në telat e ciftelisë dhe sharkisë. Pasi kjo është kështu, vetvetiu kuptohet pse në kohë të vështira folklori ynë burimor vendin e lirise se shprehjes e ka gjetur nëpër odat shqiptare, qe ndryshe sot mund te kuptohen oda te opozitës, kundërshtimit me politikat aktuale që kanë qenë politika kompromisi në dëm të shqiptarëve. Kështu që akuzat e të ashtuquajturve modernista se ne vuajmë nga politika folklorike janë të pa baza, janë tëpër delitante dhe mohim i të vërtetave historike të shqiptare.

Edhe në luftën heroike të komandantit tonë legjendar Adem Jashari këngët kreshnike janë kënduar nën tingujt e krismave të arsenalit të armëve të tij. A nuk ka qenë ky qendrim i komandantit tonë legjendar një opozitë e kulluar dhe burimore shqiptare, një kundërshtim i politikës defitiste të Prishtinës, e pritjes, e kompromiseve? Pushka e tij u bë pushkë e lirisë, kënga e tij folklorike ndryshojë realitetin e historisë në tërë shqiptarinë, kurse Kosovën dhe cështjen shqiptare e futi brenda cdo kancellarie Perëndimore që do zgjidhje të natyrshme dhe jo artificiale.

Në këtë synim folklori shqiptar i rapsodëve tonë nuk është abstrackt, është konkret dhe prek poret e realitetit të jetës së përditshme të shqiptarëve, për dallim nga politikanët tanë që janë abstrakt, janë në hënë me politikat e tyre dhe larg nga nevojat e jetës së shqiptarëve. Folklori shqiptar nën ritmin e tingujve të telave të ciftelisë dhe sharkisë duke kujtuar historinë dhe trimërinë shqiptare kanë nxjerr heronjt tonë të ri dhe jo politikat djathtas dhe majtas.

Kështu vëllezërit Esat dhe Murat Lamallari, por edhe të tjerët rapsodë, mua ma sjellen ne kujtese nje histori, pasi vete rapsodet kanë një mijë e një arsye të kultivojnë kengën nën ritmin e tingujve të ciftelisë dhe sharkisë. Të këndojnë këngën burimore si e njohin shqiptarët dhe jo shqiptarët politikë.

KENGA  "MORE LULZOJE FUSHA LULZOJE MALI" NGA VELLEZERIT LAMALLARI